Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

giderken kafes düştü
kafesinde mabet
mabet içinde tohum
tohum içinde sen

bahara sarıldım

zararım kadarı cilve sayınca
uzar da giderim isterse eğer
sararım kaderi telve kayınca
tozar da giderim isterse eğer

yorgun bakışına üzülüyorum

tenden cana sardıkça
çam kokusu duyarım
fesleğenler yandıkça
sevdasında doyarım

kuşlar gelen baharla

gidişim olur gidişin
akar mı sanırsın kanım
çıktı çıkacak fotokopisi canım
ezgilenen ayrılıkta sevgiler
sıyrılıverir elinden

gidişinde izli duman
yüzüne usulca değen aydan
ışık düşer
dolar boşalır için

kararan bulutlara

bir yudum sevgi
yetmezse ey sevgili
bir yudumcuk su

az mı gelirdi
deme suyu delirdi

gidersen
yarım yanımı bırak
tomurcuklansın gün
ökse kalmasın dalında

gidersen

dikiş kopar mı
acıyan yerde misin
düşü karaydı
yüreğin derin izi

türküler söyle

toplayıp tasın tarağın
gideceksen bu illere
kaplayıp pasın orağın
gideceksen su dillere

alkımında dalacaksın

yükünü boşalt
gideceksen de gari
gülüşüne bat
gideceksen de gari

özlemindeyken