Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sormayın ne olur
giz içinde kalmışım
kapalı kutuyum
açamıyorum kendimi
yalnızlık boynuma yük

sorsam feleğe ozan
akışında çağlayan
evreninde bağlayan
güle canan ağlayan

hesabın kitabın bir

sorsaydınız gelene
kalabalıktan uzak
saklınızdan çelene
kurgulanırdı tuzak
aslında sormanıza da gerek yok
al gül kızıllığında yanar

dünya pencere
istediğinde aç bak
gör uzağından

kar düşünceye
yüreğine nara tut

gözlerinde yaşların neden
yaşadığın duygu alınmaz
surlarla kaplanmış kale
tümceler dökülmez zorla

başladığın uzun öykü

tinselliği yok
savrulanın ucunda
yıldızlar uzak
ay doğunca burcunda

indirildiğin

tin sessiz
ıssızlığına gömülmüş
özlemin yüreğimde
suskunluğum da

usanmadım

tirşe boyalı
saçlarında gölgeli
gözle kızılı

öte yakayı
bulmalı öncesine

yıllarda kaldı
çocukluğumun unutulan yanları
anımsayanı da azaldı
sustum
suskunluğun içindeyim şimdi

tirtir titredim dondum
kış gününde dibinde
çekilince kabında
tirtir titredim dondum

pencere açılınca