Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nerde bostan tarlası dönerken
ere kol atanlar uç ucuna gelir

dünyanın en temiz suyuymuş
kahverengi akıyorken geceye
suyu da uydurmuşlar yalana

zor
soru
zoruna
gidecekse
soracak mısın
ömre düşen yazı

gücünle yetinirken
gücü yetene ceza
gözüme yekinirken
gücü yitene eza

yaylada akşam olur

gül ağlıyordu erken
ıslanmış yanağında
damlacıklar inerken
sabahın sunağında

yalnızlığından düşer

gülay birkl ustaya
hoşgeldiniz dediydik
gülücükler hastaya
hoşgeldiniz dediydik

dolu dolu okudu

bülbül çığırır güle
gül bilir mi halden
çağırı düşer dile
gül bilir mi halden

sevdalara dalalı

gül bohçasına
saçılmış desene harf
okumam çok zor

temmuz yanar mı
ben üşüdükten sonra

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özleme
gül dala sardı

gülü açınca
kokusunu saçınca

yağmura ağlar iken
gül çalında gülüyor
yüreği dağlar iken
gül salında ölüyor

yosun kokusuna nem

gülü sevince
çokça zaman geçmede
ten diken izi
saçağı yüreğinde

ben toprağınım