Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sorsan söylerler mi
nazara değerler
mutluluğundan
varsa da parası
isteyecekler korkusundan
yok demek kolayına gelir

andığın anda
sızlar burnun direği
özlemle yanda
görünecek gereği

anımsa önce

bıçak ağzıdır acıtır
yalnızlık gibidir
kaçar herkes öcü görür
tinin kıyılır incelir

kimi de kapanır

erim ermeden
aydınlığa gel derken
aç gözlerini
hal dert yaren ederken

düş onca anı

karanlıkta yalnızlığım
bulutlardan sökün eder
dambaşından aşağı inmez
indirmez de akın eder

yatağa sinlenir göremezsin

kendini anlattığın
içinde akan düşlerin
süreminde

şakaklarıma dökülen
aklıklarda sinen

eski bayramlardan
fırlayıp çıksak köy meydanına
keselerimize şeker doldururduk
gülücüğümüz eksik olmazdı

yarık dudaklı arkadaşlarımız

bitimsiz sevi yükün soluğa can simidi
kolumdaki kasınla dizimdeki bağınla
umarsızlığa doldun coşkuları ritimsiz
yağınla kavurduğun bedenine erkine

kardelen gibi direnç gösterebilseydi hep

belleğe düşünce iz
anmadan unutulur
belki belli belirsiz
yanmadan unutulur

kaçınca sevgi tadı

yüreğe gömdüm
sevi yazılarını
şiirle ezgi
iç içe sızıkları

sensizliğinle