Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neydi öncesi yokluğun kol gezdiği
değiş tokuşlar
ya da büyükten küçüğe devredilen
kitabımız çantamız bodiyemiz
dizi yamalıklı pontur

suskunum
tutkunum

zümrüt karası gözlerin
yıldız ışıldayan saçların
fesleğen gibiydi gülüşün

kıl ağırlığında
yumulup açılıyor
kırlangıçlar

toprakta göç başlangıçlar
ardına düşmüş sincap kovalıyor

çoğu kitapta
parmak izi bıraktı
tuzlanmış umut
gözyaşınla bir aktı

kaç şehirdesin

çok şey değişti
bize veren eller titrerken
alan eller coştu
zam üstüne zam sağanakladı

hüzne boyanmış
neyzenin neyinde dem
süzülüyorum

ayaklar sürgün
tin yorgun kum çıplacık

söz bitmeden saklanır
çok mu erken demeden
gönüllerden aklanır
çok mu erken demeden

el üstünde taşınmaz

yatakta kirliyse çarşaf
gün olur yıkanır
muzip diline düşerse çarşaf
söz olur tıkanır

dile dolunca sözü

dumanlı başı
bitmez tükenmez kışı
bahar telaşı

doyumsuz güzelliğin
doyumsuz tazeliğin

çöken karanlık
dünkünden farklı
ay doğmamış henüz
uyuduğu yerde mi kalmış

bulut kaplamış göğü