Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

saçları alaz
dudakları bal kiraz
ağladın biraz
yitip giden yıllara

tükendi ömür

kısık gözü aynadan
gerçeği kaplamadan
düşün sözü oynatan
merceği toplamadan

yaşamı başka biçim

kişiliğine ket vuruş
anlamasına engel
sanrı sancılı duruş
kestirmesine çengel

buz içinde bir yanım

kişiliksiz güvendiğin
burnu dibine bitecek
boşuna mı sevindiğin
kaybolup nere yitecek

cam buğusuna yazılan

kışımlanmış acımı
aldı bağrına bastı
ilkyaza tak tacımı
tazecik cemre astı

cıvıltılara sesti

o
anda
içimde
ıpıslağım
küstüm sizlere
karanlıktayım say

karla karışık
güneşe uzanınca
soldu sarmaşık

alın yazgımla
halden bilene kulum
sevgisiyle de
kavrulunca da külüm

anlayamadım

az mı duyduğun
onca yılın çığlığı
doru tay gibi
terin içinde duydun

savrulana bak

şimdi anlasan
suskun olduğum zaman
çözebilirsin

elem bulanmış
evlerin içi dışı