Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yürekte özlem tükenmez
sensizliğe gömüldüm
yağmurlarda yıkanmaz
sensizliğe gömüldüm

yaslı umudum dağım

yine karanlık akşamla çöken
parıldayan yıldızlar gök kandilinde
pırpırlanıp pırıl pırıl göz kırparken
içimde zenginliği özlemin sevilmenin

olmuyor gece gündüz sensizliğinde

tokatlayıp savurma
sensizliğe yetiyor
sakatlayıp kavurma
sensizliğe yetiyor

gözümle bak dünyaya

sun düşündüğün kini
sözün tatlısına bulayıp
kim olduğun bilinmeden
duldada giz kalıp

sevdiğini söyle utanmadan

yalnızlığın avucuna
menderesinden çizil
doruktan yar ucuna
çay deresinden gizil

mayıs kokusuna

özleyip durma beni
istersen geleyim mi
ataşa sürme beni
ateşte kalayım mı

özleyip yorma beni

başkaca benzeri yaylanın hası
yalın baharına yıksın da görün
sevdalar başında yaşların yası
akarı gözünde bıksın da görün

karıyla ağarmış yükseğe başı

söyleşirdik o günde
sazı çalıp türküyle
dolaşırdık öğünde
sazı çalıp türküyle

kimleri geldi geçti

kanadı yürek
alkanlar içindeyken
sessizce çığlık

inada gerek
alkanlar içindeyken

yaşama küsüp
yontamadın bir türlü
havasın üçtü

istediğince
batamadın bir türlü