Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sınadı yürek
sevgiye doluşurken
ezgide ıslık

sinede görmek
sevgiye doluşurken

yangın yerine dönmüşüm
ırmaklar çağlasa da başıma
bir umut yetecek belki
ya bir gülümseyiş
yangını söndürmeye

açılmaz mı
denemen gerek dostu
açkısı elde
yeşil balığa yemin

nazardan uzak

yollar gittiğinden beri suskun
hiç bir şey söylemiyor ki
adımlarını gizli mi bastın
geçtiğin yerler izlenmiyor ki

çileler sardığın çıkrık

geçer gider ileti
tinin duymaz eseni
doldurunca göledi
görmezsin buz keseni

giden gelmez mi geri

değer bilseydi
aylak dolanır mıydı
eğer gelseydi
çaylak ulanır mıydı

bıkmadı mı insan

boşuna geçti
ömür dediğin çırpıp
taşına düştü
bir kerecik göz kırpıp

maldan değerli

bu güzel ülke de
bu güzel insanlar
savaşmışlar elele

barışılmalı
yarışılmalı

çocukça ağlayan yar
yüreği dağlayan yar
başımı okşar mıydın
dereye çağlayan yar

yanmış gözlerin yanı

başım döner arada seni düşünmeyince
gözlerimin önünde gelip geçerken hani
karanlık gecem uzar zehir olur telaşım
ani sapmalara da düşerim nedensizim

akan gözlerimde su dalgasına çarpılır