Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

içinden geldiği gibi
bakışında bayılırım
niçinde olduğu gibi
yakışında yayılırım

avuçladığı toprağı

emreylemiş yüce doğasına bak
külün içinden köz yanıyor yine
cemreyleymiş gücü dağasına ak
gülün içinden söz yanıyor yine

karakışı gören baharda yaşar

için derinliğinde özlediğin günlerle
tıkandığın zamanı unutamadığısın
buz gibi ayran özü serinliğinle için
donatamadığısın üzüledurduğu an

ateş düştüyse tene sürer gider acısı

öylesine çetindir
yaşamın pazarlığı
inadına metindir
koynunda nazarlığı

iki dudak arası

içinde yanar harı
söndürecek deresi
dal ucuna baharı
döndürecek beresi

dinleyen yazdığına

yelin serinliğinde
bir hoşluk içindeyim
özlem derinliğinde
bir boşluk içindeyim

yorgun dinleniyorum

içine akmalı sevgi sıcacık
adımlaşıp giden yollara sorsan
cana can değmeli sevip sevecek
tadımlaşıp öpen dudağa sorsan

yağmurla anımsa damla düşerken

iniş ve çıkış
sonsuzluğunda yaşam
seyre dalınca
düş yolculuğu akşam

trenle taşır

sevda gömleği giydim
için için yanarken
ayrılık varmış bildim
için için yanarken

bırak sende kalayım

için kan ağlayanda
sevmeyi bilmiyorsa
yüreğin dağlayanda
yevmiye çalmıyorsa

yosun kokuludur küf