Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neydi öncesi yokluğun kol gezdiği
değiş tokuşlar
ya da büyükten küçüğe devredilen
kitabımız çantamız bodiyemiz
dizi yamalıklı pontur

gökyüzüne savurdum
çocukluğuma düştün
gün yüzüne kavurdum
çocukluğuma döştün

zaman dediği çayda

yellenir anı
sırılsıklam ıslandım
yaslandın hani
açılır mıydı kapın

ivedi geldin

çocukluğumuzun sesleri
çocukluğumuzun sesleri
yer gök tutmuş
tıpkı martı
tıpkı kırlangıç
tıpkı üveyiklerin çığlığı

yalvarmaktasın
yalınayak toprakta
çocukluğuna
susmuyorsa sözüne

körüne körsen

çok şey değişti
bize veren eller titrerken
alan eller coştu
zam üstüne zam sağanakladı

hüzne boyanmış
neyzenin neyinde dem
süzülüyorum

ayaklar sürgün
tin yorgun kum çıplacık

söz bitmeden saklanır
çok mu erken demeden
gönüllerden aklanır
çok mu erken demeden

el üstünde taşınmaz

yatakta kirliyse çarşaf
gün olur yıkanır
muzip diline düşerse çarşaf
söz olur tıkanır

dile dolunca sözü

dumanlı başı
bitmez tükenmez kışı
bahar telaşı

doyumsuz güzelliğin
doyumsuz tazeliğin