Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gizemine yoksunluk yinelenmesinedir
yitirdiğimden beri arandığımda görse
ara kat sevmişsen oturmamış zemine
örse yün örgülerden üstüne yakışanı

sevgini paylaştığım güne özge yetime

neredeysem
nere dönsem
sana düşer yolum
gizemdir gölgemin izi

göremediysen

gizemi çözebilse
denizi bile yüzer
bizinle çizebilse
benizi çile süzer

ışığı karanlıkta

gizemi göz ucundan deli eyler misin can
coşkun dolu gelişten koşup yoldan taşar
kuşkun dili gülüşten deşip koldan yaşar
hızımı toz acundan yeli neyler misin can

bir düşler ülkesinden yaşardığımı sandın

ne zamanla öterdi
dalında ardıçkuşu
yediği tohum terdi
çıkar gider yokuşu

sarılmış kokusuna gün

gök
örke
maviden
denizinden
iç içe geçmiş
belleğinden yite

düş ülkesinde
yanında değilsin can
gölgende saklı
yalnızlığından yağan

ıslaktı yıldız

deniz ortasından çöl
çağıma sarardın git
dağın kertiğinde göl
bağıma yarardın git

sök ağacı ormandan

aşıyorsak duvarı
göğünde maviliğe
taşıyorsak civarı
göğünde maviliğe
gönlünde kaviliğe

ters örülmüş ağ
kalabalığına uy
kımıltısı yok
gül sessizliğinde us

bulutlarda nem