Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kokusu da yok
yalnızlığı yaşadı
dinlendi tadı
güzün burukluğunda

okusun da bak

ayrı kalmış garibim
neminden haberim var
kavrulmuş azimetim
deminden haberim var

derdin deftere yazdım

yaz geldi geçti bile
haberin olmadı mı
kışı yazında hile
haberin olmadı mı

masadaydı uzağa

güneşine siner çatık kaşında
hava serinlesin ha birdenbire
gecesine diner batık taşında
sava derinlesin ha birdenbire

daha dün gibiydi geçe yılları

güzele gönül bağla
vurulursun habire
sev yüreğine dağla
kurulursun habire

yüce dağları aşan

durağanlık yok
göç terkimizde
gündüz gece
ha bugün ha yarın

ne sürem kalacak

susa bilse çıdama
tasa bilse adama
haddini bilen kişi
dola taşa odama

konuşmasıyla ne hoş

güzün süreminedir bulduğumuz zamandı
yaprakların dökerken kızarmıştı ağaçlar
savuruyor nedensiz iç dünyamda hüzün
doğaçlar gelişinden karşılamasından tut

yüreğimden kanayan çiçeklerdi açtırdın

güz yanığında
çekilir usulca ten
öz tanığında
dökülürken bekleten

bahara doldu

hani dedim erkenden
özlemle dizdiğim dizeler
çevrene ışığın saçar
yüreğimde çağlayan
çakır dikenli gül açar