Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönül verdimse
kışa döndürme beni
ömrüm serdimse
dışa döndürme beni

umut bağladım

neden vazgeçişimiz
engel olanı nedir
uçuşmuyor kar taneleri gibi
imgeler başımın üstünde

neden taksim geçişimiz

nemi süreme kaldı
döne baktığınızda
boyandığınız aldı
mavi yaktığınızda

kırıldın akşam anı

erinden mi geçinden mi
dönedursun deli gönül
serinden mi ecinden mi
sönedursun deli gönül

ne gerçeği ne düşüne

bir kıvılcım çakıncaya
küle döner dönmezine
güneş vurur yakıncaya
güle söner sönmezine

uzayan yıl dolunay mı

şafağa allanırken güne doldum rengiyle
yüreğine dalınca düne başın yaslasam
ahengiyle uyuşup derilsem bir budağa
ıslasam göz yaşına durulsan çırağına

dolanırım menderes gibi uzanır mıyım

şaşkını içindeyim
dönemedim öylece
aşık erincindeyim
sönemedim öylece

duruyorsa sözünde

kan dökülür kurakça iklimlerin
yapraklarına benzer miydi gülüşün
aralıklarla tümcelerini söyle
küskünlük bitsin barışık baka kalır

şans gülecek mi tılsımlaşır mı gece

dağa ayansam devrilir
yola güvensem kıvrılır
anadolum kan ağlıyor
yönüm göğüne çevrilir

yöresinin parkındaydı

sızladığın yürekte çıkar mı acısından
kanamaları diner nice an geçer erken
gözlerinden bakınca gecede cızladığın
derken baharı yanar gözlerinde anışı

damlacığı düşecek yıllarının ardında