Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özleminde dem sevisi
umarsızlığında da olsa
cız eden yanın senle bir
güz acırken gözleri
ıslayıp durmuş çeperini
kırlangıçların çığlığında

koyma başıma bela
aklım başımda değil
okunacaksa sala
sinik taşıma yığıl
ben
geldim

kapın aralık sızar
ışığında donarak
çapın sıralık uzar
ardı arda konarak

acısındaydın gece

kırk yamalı bohçada
yanına çıkıp gelmez
bi-hemalın bahçede
şanına sıkıp gelmez

ne desem beğenirdi

usanmadık ki
canı candan sevmekten
gönül dermekten
anı andan ivmekten

gölgesinde yok

kırılmış kanadın kırlangıç
tutmaz olmuş yuvada harcın
yarılmış duvarı sevincin
bir burukluk geride

kırılmış kanadın gecesinde

kar soğuğuydu
sıcak yazın gölgesi
sessiz götüren
gürültünün adında

sağlığına bak

sevil dolaş elele
kır inadın belini
barışıp yüreğinle
kır inadın belini

ye sevi hurmasından

kirine mi bulaşmış
aklanamaz haline
çirine mi ulaşmış
saklanamaz eline

astımı var mı onun

kumdan kalede
kırk kişiden birisin
herkes de bilir

saklanacak yer
kapı arkası değil