Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevi iki ağzında
keskinliği bıçağın
hekim umarı olda
ne suçu var kaçağın

yerdeki dargınlıklar

kırlangıçlarla uçar
fırtına başlatır gör
maviye kanat açar
sırtına taşlatır ör

yuvasında iyi bak

karla karışık
güneşe uzanınca
soldu sarmaşık

alın yazgımla
halden bilene kulum
sevgisiyle de
kavrulunca da külüm

anlayamadım

o
anda
içimde
ıpıslağım
küstüm sizlere
karanlıktayım say

gelin olmuş süslenmiş
katmerlenmiş söz olur
ışımış ay beslenmiş
sarhoşluğu tuz olur

dostun sandığı gibi

saçları alaz
dudakları bal kiraz
ağladın biraz
yitip giden yıllara

tükendi ömür

kısık gözü aynadan
gerçeği kaplamadan
düşün sözü oynatan
merceği toplamadan

yaşamı başka biçim

kişiliğine ket vuruş
anlamasına engel
sanrı sancılı duruş
kestirmesine çengel

buz içinde bir yanım

kişiliksiz güvendiğin
burnu dibine bitecek
boşuna mı sevindiğin
kaybolup nere yitecek

cam buğusuna yazılan