Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nasıl bir yerdir şaştım yeditepe içinde
başkasına ilgilen kendine bak geçinde

kibrit kutusu gibi ev yanında gökdelen
yoksulunu doyuran çalışana güç gelen
masum duruşa kanıp adam aklını çelen

tersim devrildi inan
yönümü şaşırdım ah
serseme döndüğü an
günümü taşırdım ah

avrupanın kültürden

beşiktaşı geç
ortaköyden sonrası
arnavutköye
hoş balık lokantası

bebek koyunda

kavrulduğu zamana
özlerimle dolduğum
savrulduğu yamana
gözlerimle olduğum

İstanbulum diyende

her tepenin ardında
gönlünde yatanı var
çekeceğin gardında
boş yerde atanı var

sevişimden aslım ne

öteye beriye
gidiş gelişinde
yalnızlığımı unuttum mu
kimdi karşımda düşlediğim
kim aldı götürdü aklımı
boşuna mıydı

resimlerdeki bakış
diri duran yüzünde
mutluluk daim açmış
ışık çağlar gözünde

ilkyazın ilk gölgesi

is kokardı düş
tezek yanardı çocuk
üşürdük tümden
ayaz yakardı acık

kerpiç duvarlar

is kokulu akşamda
ince belli bardaklarda
içilen çayın deminde
dostluklar başkadır

is kokulu akşamda

ıslağında kalmışsa
tutuştur alevinden
anı aka dalmışsa
yatıştırır evinden

düşe çıkmazınasın