Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bağışlarsa duygular
güneşe el değmede
yağışlarsa kaygılar
tanışa yel eğmede

sıcak haber peşinde

az mı gitmişti uz mu
dere tepe dolmadan
güneşine mi kuz mu
yerin belli olmadan

kaç süremiyle geçti

ay susar sen susma
iliğime dek ısınacağım
soluğunda
kar yağan bir kış gününde
düşlerimden taşırmadan seni

ay vuracak duvara
taşında yansıyacak
yıldızlarda savura
başında ansıyacak

gecesi yüreğimde

ağlayan gece
her yeri ıslanmışsa
yıldızlar nice
yüreğin uslanmışsa

yelde idare

varsıllığının özünde
kuru bir yaprağa ışı
yeline gülü közünde
diken arasında taşı

seline akarken tanı

girdiğim bahçesinden
menekşe gül koklarım
gerdiğim lehçesinden
dilinden kül saklarım

görmezliğine vurdum

ayrılık acıtır gönül dayanmaz
mecnun gibi gezer olunca deli
sevdasına yanar seveni yanmaz
parmağın ucuna dolunca seli

düşer yaban ele gizemindedir

yol geçen hanı
morcaydı düşlerinde
bir damla anı

ayrılık düştü
kaldıranı yok yerden
boyun büküştük

istedin verdi
dahası ne istedin