Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

savrulur yeli
camlara vuran kumda
ayrılıkların
yağmurları başlarken

bedevi evi

gözlerin karası içe düşerken
ışığın yelinden salacak mıyım
sözlerin yarası hiçe eşerken
aşığın telinden çalacak mıyım

sevdiğimle dile getirebilsem

sensiz kalışında yiten soluğun
gözlerinle iner yağmurla düşer
susuz dalışında biten tuluğun
gözlerinle diner yağmurla taşar

serin gölgesinden doluş çınarın

ağılandığın yeter
kaçıncı sendeleyiş
aşağılandın beter
yüreğinden eleyiş

içlendiğinde kuşku

tüm
umut
yürekler
bir arada
bekleyecekse
gün ışığın süzüp

kül suyuna yunduğu
deterjana buladın
gül suyuna sunduğu
cine cana doladın

elinde yetiştirdin

im izleriyle
tekerlendi silindi
güz yüzleriyle
yuvarlandı yolundu

güneş değince

gözünün içine bakıp
söylediğin yalanları
dere kıyısından akıp
peylediğin kalanları

pes doğrusu dedirtene

gözleminlesin
konuğa hoş gelişin
sıcaklığında
umduğunla buluşun

yardan aşağı

gözü pek mi olur ilk çıkışında
yüreğini geçen ırmaklarla ak
ereğini seçen kırmaklarla yak
söz yığılır dolar son yıkışında

candır patlayışı uç tomurcuğa