Oya Erzurumlu Şiirleri - Şair Oya Erzurumlu

Sana yazmalar biriktiyorum kalemimde
yüreğimden yüreğine
Gecenin sessizliğini biriktiriyorum
Senin sesinle dolsun diye
İçimin içinde sen biriktiriyorum
Sen ki bir kitap, sayfalar dolusu

Sen yağan yağmurun damla sesi
Sen gecenin sessiz sesi
Sen gündüz kalabalıklığının sessiz sakini
Sen ateşin har'ı
Sen suyun duruluğu
Okyanusun rüzgara kapılmış hırçın dalgası

Bir rüya gördüm dün gece,
Ellerim avuçların da, gözlerim gözlerin de,
Sana daha önce hiç bu kadar yakın olmamıştım
Ve ilk defa o hiç söyleyemediğim,
Sevgi sözcükleri döküldü dudaklarımdan.
Sen benim Aşk alem' im,

Yalnız değilsin artık Karahindiba.
Umutla ve sevgiyle aç artık dağılmadan
Sevmeyi sana dokunan güneşe,
Sevilmeyi sana can olan, toprağına bırakıyorum
~oya erzurumlu~

Saat sabahın 5'i olmuş, sen sevgili kim bilir kaçıncı uykundasın ve ben hala bu saatte seni ekiyorum yüreğime, hiç duymadığım kokunla doluyor odam

Sessizliğin ölüm gibi,
Gül, gül ki gönlüme bahar gelsin

Son'du iki dudağının arasından çıkan "Seni Seviyorum" son kez dudaklarından döküldü bu iki kelime, bir daha asla kullanmayacaktı kadın anlamı onda çok büyüktü "seni seviyorum" ların öyle herkese söylemezdi ne bir arkadaşa ne de bir dosta. Yüreğin de bir giz di sevda. gerçekten sevildiğine inandığında o vakit söyledi ve bir daha da diline düşmedi. Sevdiği adam' a söyleyeceği bütün "seni seviyorum' lar yüreğinde saklı kalacaktı ve o asla bilmeyecekti.

Sevmeye bile korkar oldu yürek,
Kim hangi yürekte
Ne kadar gerçek bilmez oldu,
Bütün sevmelerin ardı
Öldüresiye can yaktı,
Yürek cam kırığı değil,

dağıldım bak darmadağınım işte
bıraktığın enkazın kalıntılarının
izi bile kalmayacak sen de
ben ise sadece
seni sevmekten ölüyorum
yavaş yavaş

Acı'nın dibini gördü benim yüreğim,
Ben daha ağlamadan
Yaşlar çekildi gözlerimden
İçten tebessümlerim çekildi
Dudaklarımın kenarından
Sözlerim kalemimin ucunda