Oya Erzurumlu Şiirleri - Şair Oya Erzurumlu

Sonbahar' a mı kaldı bütün kavuşmalar, sarılmalar?
Galiba sadece bir tuval' e sığdırdık özlediklerimizi.

Bir uçurumun kenarındayım,
hafif bir esinti vuruyor yüzüme,
ağaçlardaki yaprakların sesleri
doluyor kulaklarıma inceden
gözlerimi kapatıyorum
kollarımı açıyorum sana son kez

Unutmak istiyorum,
Yaşadıklarımı, yaşamak istediklerimi
Hayatımın karmaşasını
Yorgunum sadece
Hani derler ya
Allah kuluna taşıyamayacağı yükü vermez diye

Unutmuyorsun işte gözünün gördüğünü, yüreğinin hissettiğini o zaman değersizleşiyor ve inancını kaybediyorsun. Acımasız bir buz dağı kaplıyor her yanını sonra diyorsun ki "ağzınla kuş tutsan, dağları delsen inanasım gelmiyor" anlamını yitirmişlik böyle bir şey

Dizeleri sıralanmamış
Kelimelere dökülmeyen
Karmakarışık
Yar mıydı yazdıran
Yaradan mı?
Yar mıydı gönlüme düşen

Yüreğim usta, terk edilmiş yıkık kent' e yol aldı gidiyor. Gelirsen ben oradayım

Ve son kez sarılırsın, gerçek olduğunu zannettiğin kocaman bir hayale

Ve ben...
Kelimeleri kırıyorum insafsızca,
Yazmıyor kalemim artık,
Ne beni, ne de bende ki sev' i

ve birden her şey fazla gelir insana sevmek de sevilmek de sonra hiç birinin gerçek olmadığını anlarsınız. Sonra alışırsınız, alıştıkça anlamını yitirir sevmeler. Yalnızlık sarar sizi geceleri üşüdüğünüzde ve tek gerçeğiniz olur kabullenirsiniz artık. Herkes vardır ama gerçekte kimse yoktur. Sadece varmış gibi yaparlar ya da var olduklarını zannederler
~oya erzurumlu~

Kırık dökük ne varsa alıştırıldık hepsine yürek taşa döner, can emaneti de paramparça olmaya başlar artık. Ayrılık vakti geldiğinde kafanın içindeki alarmın sesi, bangır bangır bağırmaya başlar. Geriye yol almak kalır tek başına, kimsesizce. Giderken ağaçların arasında ince toprak bir yol düşlersin, aslı öyle olmasa da. Biraz olsun o düş aleminde ararsın huzuru arkana bakmamak için düşlerin içinde gezintiye çıkarsın, tam da o anda kendini otogarda bulursun oraya nasıl geldiğini farketmezsin bile. Otobüse bindiğin de kafanı cam a dayar yüreğinle bir kez daha vedalaşırsın canın yana yana. Vedalar acıtır ey yâr vedalar acıtır, yakar kavurur içini iliklerine kadar hissedersin acısını, o hep korkutulduğumuz cehennemin ateşi gibidir. Vedalar acıtır can vedalar çok acıdır...
~oya erzurumlu~