Oya Erzurumlu Şiirleri - Şair Oya Erzurumlu

Bir hikaye var aklımda, nasıl anlatsam?
Giriş sen, gelişme sen.
Sonuç mu?
Ben ne dersem, nasıl istersem, gönlümden ne geçerse. Sen?
Karşı kaldırımda yürümek isteyen bir yabancı sadece.

Bana seni seviyorum deme. Anlatma bana sevdayı, aşk' ı. Diline dolama yalanla doldurduğun yüreğimi. Acıtıyorsun.
~oya erzurumlu~

Yalnızlığın bedeline zam geldi usta. Yapmak istediklerimin önüne çekilen bütün setler kendi duvarlarıma destek atıyor....
~oya erzurumlu~

Yalnızlık fena alışkanlık yapıyor be arkadaşım, bir kere alışınca her şey kalabalık geliyor artık. Beni bir salın diye bağırasım geliyor bazen. Öyle tuhaf ki tek başıma dinlediğim müzik, gittiğim kafe, okuduğum kitap, içtiğim çay, gece olunca balkonda izlediğim ışıklar, gittiğim deniz kenarı, acayip keyif veriyor be. Bir başka dinleniyorum o zaman, iyi be yalnızlık seviyorum ben. Yalnız başıma şurada gebersem o bile kuru kalabalıktan iyidir. Sessiz sedasız kaldırırlar, yazarlar bir de mezar taşıma "nasıl geldi bilmiyoruz ama sessiz sedasız gitti" efsane olur be.
Seviyorum lan ben yalnızlığı atarlarım, tepemin tası, burnumun diki hepsi benim.

Hiç olmamış gibi,
Hiç yaşanmamış gibi,
Hatta hiç yaşamamış gibi,
Yanıma yokluğu alıp gitmek istiyorum,
Kimse dokunmasın yüreğime,
Yalnızlık istiyorum

Bazen içimize akıttıklarımızı dışa vurmak zordur. Karşımızdaki insanların kendi kafasında kurduğu bir biz varız, bizi yaşamadan gördükleriyle ya da duyduklarıyla ve en sinir bozucu olan da, bizim yaşamımızın içinde olmadan, çektiğimiz sıkıntılardan, verdiğimiz yaşam mücadelelerinden haberleri dahi olmadan, bizi tanıdıklarını iddia etmeleri ve sadece bunlarla bizi yargılayıp sorgulamaları! Korkunç bir gruptur bunlar. Tek bir kişiyi dinleyerek, varsayımlar üreten insanlar, ne kadar yorucu ve anlamsız olduklarının farkında bile değiller. İşte bu duruma maruz kaldığında insan, diğerlerinden kendini uzaklaştırıp, yalnızlığı sevmeye başlıyor. Bu yüzden yeter artık diyerek terk etmeye başlıyor herkesi. Söylenen sözlerin yarattığı kırgınlığın telafisi olmuyor artık. Hiç bir şeyin "Yeniden" i olamıyor

senin de yüreğine ayaz vurdu biliyorum
hep eksik kalacak bir yarın
özleyeceksin de biraz
teselli olmayacak hiçbir şey
her şey sözden ibaret
can diyeceksin ses vermeyecek

Yaralı yüreklerin çığlığı sessiz olur, gerçekten dinlersen duyabilirsin.

Yüreğimde yarım kalmış bir türkü çalıyor,
Damla damla akıyor gözlerimden
Tek tek vuruyor bağlamanın telleri
Ve her vuruşu yüreğimin canını yakıyor
Türkünün içinde geçen her bir kelime
Tüketiyor beni.

Gittin ya sen benden
Yarım kaldı gideceğim bütün yollar
Şiirlerim yarım,
Dinlediğim şarkılar yarım,
Gecelerim yarım,
Ben mavi' nin bütün tonların da yarım