SAYMADIK DEĞİL
Saçı uzun aklı kısa diyerek,
Evvela deliden saydık kadını.
Keyf için canına dahi kıyarak,
Gün geldi ölüden saydık kadını.
Varsın kendisini, kanarya sansın
Makamsız ötene takma kafanı!
Gördüğü hayale, düşe inansın,
Palavra atana takma kafanı!
İnsan şapşallaşır, ufku dar ise,
Yalın ayak, başı kabak gelmişsin,
Gittiğinde bezin olsun kafidir.
Geç onu; çok yaşamış, geç ölmüşsün,
Dostlukların uzun olsun kafidir.
Her an hakikati söyleyen dilin,
ASAR MI BİLMEM
Bugün geldik sözün bittiği yere,
Konuşanlar artık susar mı bilmem.
Olanları yüklemeden kadere
Suçluya cezayı keser mi bilmem.
Senindir şüphesiz en yüce Makam,
Gözü olanları kahret Allah’ım.
Kula kulluk etmek yasak der İslam,
Razı olanları kahret Allah’ım.
İzanı, vicdanı kaldırıp rafa
İhmal ettik, sevgi saygı dilini
Kullanmadık susuz kaldık, aç kaldık.
Nefsimize “hoş görmek” fiilini
Her nedense öğretmekte geç kaldık
Yıllarca yarışıp durduk hatada,
Bencillikle katılaşan kalpleri
İman ateşinde erit Allahım.
Rehber eyle bizlere Peygamberi
Her zaman Hak yolda yürüt Allahım.
Örmedik araya etnik ağları,
Sen de silemezsin, ben de silemem
Kalbime çok derin kazdım adını.
Görür müsün, okur musun bilemem
Yetmedi beynime yazdım adını.
Dilimdedir her saat, her dakika,
Severek dolaştım sekiz on ili,
Yorulunca mekân İstanbul dedim.
Düşündüm hepsi de değil ya deli
Çıkıp gelmiş milyonlarca kul dedim.
Ev bark şart insana tam da bu vakit,
Otur kalk, gez dolaş tevazu ile
Yaklaşma semtine, habistir kibir.
Temizlenmez sabun ile, su ile
Her şeyden iğrençtir, necistir kibir.
Hem sever, hem sevdirir gösterişi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!