Osman Balkıs Şiirleri - Şair Osman Balkıs

Soruyorlar neden hep aşk şiirleri yazdığımı
Suya dokunsam su kirli
Sabun kaydırır ayaklarımı
Dokunsam eğer suya sabuna
Kan sıçrar ekmeğe
Bir çocuğun gülüşü murdar olur

Rahvan atların ayak sesleridir saatlerin tik takları
Oysa yılkı atların rüzgarıyla gelmeni bekliyorum bu istasyonda

08/01/2019 İstanbul

Ah bir kurtulabilsem tiryakiliklerimden
Sen sigara ve akşam
Şiir yazmasam
Yaşamayı öğrensem
Öğrensem yeni baştan

İçimde ehlileşmemiş atlar dörtnala koşarken
Dışım bir kabristanın engin sükûtunda
Meali melal rüzgârları ile gelsin diye beklerken
Hayat bir anaç matruşkada delişmen çocuklar doğurur
Bir kurtçuk sarhoş olur antik kitaplar kokusunda
Evren bir yudumluk mey mayhoşluğunda

Yaralarına zamanı sür iyileşir
Her mevsim bir reçete sunar sana
Sana baharın ilkinde kardelen
Umudu aşılar
Kırlarda cıvıl cıvıl ötüşen kuşların

Yaşamak lirik bir şiir belki
Beton duvarlarında şehrin yankılanan
Eski zaman iç çekişleri
Yaşanmayacak şeylerden artakalan
02/08/2019 İstanbul

Ne Bu Şimdi

Bebek yedi kandilli sureyyanin altında e harfine yaslanmış uyuyordu.Yedi dövelle savaşıyordu elinde telefon kanepede uzanmış genç adam. Yedi iklimin renkleriyle dokunmuş kilim ile uyumlu ilim ehli adamlar yediler, kırk lar meclisinde harflerden mücessem sanemler işlerlerdi.Genç kız aklı yedi karış havada. Yedi cüceleri pembe yapraklarla kaplı ormanda prenses olduğunu ikna etme çabasında. Anne yedi tepeli şehrin yedi kule zindannlarının hemen dibindeki gecekondusunun eşiğinde yedi uyurların kitmiri gibi derin uykularda.

Diyen diyeceğini dedi
Yaşayan yaşadı

Künc-i dil-i dilberi yeğ biliriz künc-i kasri Rüsteme
Mecnuna harabat-ı Leyla batini gahi abad İsfahan
Gülistan-ı Şirazi zahiri gahi berbat misli cihan

28/03/2019İstanbul

Artık yağmurlar yağmıyor ilkbaharlarda
Esmiyor Asya'dan esen rüzgar
Döküldü çınarın yaprakları kış var ufukta
Ağlayın çocuklar