bizlerde israil kadar suçluyuz
gece rahat yatıp uyuyoruz bak
siz ölün bir zahmet bizler burdayız
göz yumup da koyun sayıyoruz bak
insan bu ne yalan ne hayal bitmez
çevrilir
- Âşık Güzel’e -
vicdansız yürekle bilgisiz beyin
elinde memleket çöle çevrilir
güneşten gelen o ışığı ayın
Bir adam yaşadı bir adam gördü
Bir adam adamın saçını ördü
Bir adam sağırdı bir adam kördü
Bir adam adamı satar mezatta
Adam boynu bükük gözleri yaşlı
Bir bacada tüten duman karası
Yüreği ne kadar karartabilir
İnsanı kuşatan beyin sarası
Bir fikri ne kadar morartabilir
Bozuk bir düzende sağlam emeller
dünyayı bir nefes bir ses yönetir
alınan nefeste çıkan ses benim
akıl tohumunu nurda eletir
gözlerden yüreğe akan ses benim
ışıksız güneşin kirden farkı yok
Gidişin boşuna dur be güzelim
Gülleri dağlara kimler ekecek
Bahçede bağlarda dağda gezelim
Nasılsa sonunda gök de çökecek
Bir gülüşün için mehtap boyardım
Bir âlemin gölgesi caddelerde bulutlar
Ruhumun serzenişi damlarda biten otlar
Uzarken bedenime boğulan bir sonbahar
Muhteriz darbelerle şarkı söyler sokaklar
en ıssız zamanda duyduğum sesler
baktım ki bu gece senden geliyor
bu sessiz ortamlar yalnızlık besler
anı dediklerin dünden geliyor
uyar mı bizlere hiç yorgan yakmak
huzuri divanda kırdığım putlar
her gün ibrahimi bana bağlar
kurtları görmeden havlayan itler
operayı kurup fona bağlıyor
kıytırık bir düzen yoldurur otu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!