Orhan Yamak Şiirleri - Şair Orhan Yamak

AĞLAMA ÇOCUK
Yaşın daha on dört ve bir de buçuk
Nasıl da büyütmüş acılar seni
Yüreğin kocaman bedenin küçük
Karanfil benizin her zaman uçuk
Ağlayıp içimi dağlama çocuk

SEN ÇÖZ
Geceyi güne uladım
Kâh güldüm kâh ağladım
Göze idim çağladım
Ben bir düğüm bağladım
Sen çöz

Takip edip izin düşsem peşine
Yollarıma engel kar değil midir
Mecazda mutlakta hubbu kadîmin
Vuslatın dilemek yâr değil midir
Kapılıp dünyanın boş hevesine
Ukbayı unutmak ar değil midir

Defin:
Mânen ölenleri sevmek daha kolaydır aslında... Kimsenin kötü yanları hatırlanmaz inancımızda, güzel hatıraları yâd edilir; tekfin,teçyiz ve defni tamamlandığında gönül mezarlığında...

Ne kimsenin takdiriyle değerli,ne takdisiyle özel,ne tahsiniyle güzel; ne de tezyifiyle önemsiz, ne takbihiyle çirkin , ne tenkidiyle kifayetsiz , ne tahkiriyle zelil hissetme.insanlar değer biçme de nefis taşırlar.Kendini vicdanına sor ve hak terazisinde tart , mühim olan adli ilahi terazisinde sen kimsin.

DEĞİL MİDİR
Diyorsun ki niye yollar
Gelip geçiyor bak yıllar
İster yirmi ister yetmiş
Ömür bir yol değil midir
Özlemi yüreğe salar

           Dejavu:
Jetlak olmuştur ruhlar çağın kariyer, servet, şehvet, karmaşa ve telaşesinde; herkesin egosu başının beş kat üstünde, omurga eğrilikleri bedensel değil, şahsiyet kazanmaya fırsat bulamadan bütün kompleksleri, marazlarıyla ve tamamlanmamış yanlarıyla geliyor  modern insan  seksen yaşına....
O. YAMAK

Derc etme dertleri çerağı çare
derdi verendedir
Ayn vardır her kimesnede sırrı ibretle görmeyi bilendedir
Bir tarîkdir ömür tahteşşecer lahzayı vakfededir
Baki sanma firavn hâman kârun dahi makberdedir

Dilemma :

Ne büyük bir ikilemdir.. Bu çağın insanının sonsuz bir dünyevi arayış içerisinde ;kendini aramakla yüzleşememesi....

O. YAMAK

Divane
Fâş olmaya hacet mi var agâh ise bir gönül
Ayân olur vechinde sır yolunda geçerse ömür
Dünya bu kalmak yok burada ister ağla ister gül
İyi dinle bak her seher ne söyler divane bülbül
En gür yanan ocaklardan dahi geriye kalan