Orhan Korkmaz Şiirleri - Şair Orhan Korkmaz

Dilimle dudaklarım arasında intihar etse de kelimelerim,
Seni düşünüyorum; Gülüşünü, bakışını, Sen benimsin deyişini,
Saçının yüzüne düşüşündeki o gölgeyi, Sesindeki titrek sıcaklığı,
Adımı söylerken yumuşayan harfleri, Sessizliğe düşen nefesini.

Heybem hasretle dolu sevgilim, Taşıdıkça ağırlaşıyor özlemin,

Bir gece vakti rastladım sesine,
Karanlıklar içinde bir ışık gibi.
Yaralı bir kalp taşıyordum,
Ama o ses, şifa oldu ruhuma.

Her kelime içime işledi,

Gecenin koynunda bir hüzün saklı,Ay ışığı vurur, yüreğim haklı.
Bir söz söylesem, yankısı derin,Hasretin sızısı çöker üzerime.

Ellerin uzak, yollar hep diken,Rüzgâr fısıldar, adını her gün.
Gözlerin düşümde bir yıldız gibi,Işığı yanımda, kendisi dün.

Gecenin koynunda bir hüzün saklı,
Ay ışığı vurur, yüreğim haklı.
Bir söz söylesem, yankısı derin,
Hasretin sızısı çöker üzerime.

Ellerin uzak, yollar hep dikenli,

Gecenin koynunda bir melodi yükselir,
Gözyaşlarım sessizliğe karışan ıssız damlalar gibi.
Zaman ağır adımlarla geçerken,
Kalbimde yankılanan her nota
Unutulmuş hikayelerin izini taşır.

Bir rüzgar esti uzaklardan,
Getirdi o sesi kulağıma.
Sanki yıllardır beklediğim,
Ama asla bulamadığım bir melodi.

Her söz, her nota,

Sessiz sokaklarda yankılanmasın sesi.
Bir kere yandım, kül oldum aşkına,
Şimdi rüzgâr esse bile savrulamam.

Ellerim soğuk, dokunmaz artık sana,
Gözlerim uzak, bakmaz eski bahara.

Beni her düşündüğünde bir gölge düşer gözlerine,
Zamanın harfleri kaybolur, anlamını unutur.
Bir an gelir, yalnızca bir rüzgarın taşıdığı
İsminin yankısı kalır kulaklarımda.
Hissettiğim seninle olan bu mesafe,
Sanki bir okyanusun iki kıyısında var olmak gibi,

Bir ses var, içten gelen,
Yüreğimi sarar her sözüyle.
Türkü değil, bir melodi değil,
Zamanın içinde kaybolmuş bir his gibi.

Adana'nın topraklarından,

Bir şarkın olsun,
Senin olsun.
Hayatına giren herkese, “Bu benim şarkım” diyerek dinlet.
Bir gün ayrıldığında, bir radyoda çaldığında,
Seni hatırlasın.