Giden dönmesin, dönen bulmasın,
Kalbimde eskiyen izler olmasın.
Bir bahar yeliyle savruldu aşk,
Solgun yaprak gibi düşmesin, kalsın.
Gözyaşım ıslatmaz artık yolları,
Biliyordum, kolay olmayacak…
İçimde bir yerlerde, hiç söylemediğimiz, birbirimizin gözlerine bakarak geçirdiğimiz o sessiz dakikalarda,
Bir gün gideceğini hissediyordum.
Ama yine de, umutla bekledim.
Şimdi neden vazgeçtin?
Neden bu kadar kolay,
Sessizliğin koynunda başlar hikayem,
yıldızlar dökülürken gecenin koynuna,
her biri kırık umut,
her biri içimde saklı eski bir anı.
Adımlarım yavaş,
Bir kandil gecesi göçtün baba,
Hüzün doldu cihana, türküler sustu.
Yüreğimizde bir kor, gözlerimizde bir damla yaş,
Her notada ismin yankılanır,
Her sözde senin hatıran taş.
Yar değil, yar’a dönen kalp,
Her adımda acıyı biraz daha öper.
Gözlerimdeki yansıma,
Bir zamanlar parlayan, şimdi silik bir ışık.
Uzaklardan bakarken,
Seninle her sabah,
Güneş daha parlak doğar,
Adımlarım hafif,
Kalbim bir melodi gibi çalar.
Bir gülüşün yeter,
İçimdeki acı,
Bazen sözcüklere sığmaz.
Gözlerimdeki hüzün,
Sonsuz bir boşlukta kaybolur.
Asıl yara,
Bir şarkın olsun,
Senin ruhunu yansıtan.
Hayatına giren herkese, "Bu benim şarkım" diyerek dinlet.
Ve bir gün bir yerde çaldığında,
Sana tebessüm ettirsin.
Her adımda bir iz bırakarak yürürken,
Dönüp baktığımda yol, bir labirent gibi,
Fabrikalarla sarılı, etrafında on binlerce hayat,
Sanayiyle büyüyen bir ekosistem,
İş gücüyle şekillenen,
Tıpkı bir pentagramın dört köşesinde
Bir şarkın olsun,
Sana ait, yalnızca seni anlatan.
Neşeyle dinlediğinde dans ettiren,
Hüzünle duyduğunda hatıralara savuran.
Bir kokun olsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!