Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

yok, ağlamıyorum
..............kızgın, kırgın, dargın da değilim

.........................yorgunum sadece

yokluğunun gürültüsü sağır etti kulaklarımı,
.......................................ey gönlümün asma bahçesi

gözlerinin önüne varmak için daha kaç karanlık var aramızda
...........................söyler-misin?

kağıt üzerine yazılan hazin bir hikayenin ateşten başka nasıl bir sonu olabilir ki,

hal böyle iken
kelimelerimin hükmünün hayattan öteye geçmediği anlarımı düşünüyorum

.....aç kalan insanları düşünüyorum mesela

oysa, şehirler dolusu seninle yaşamaktan çok
...................bir umut seninle yaşlanmaktı derdim
her kesten, her şeyden uzak, bir sana yakın

...fakat gel gör ki, hayat çok zalim

ne gerek var uzun uzun cümleler kurmaya
.........romanlar, hikayeler, öyküler dolusu sözler yazmaya

.....................SENİ Ö(z) LÜYORUM işte
.............................................................yetmez mi?

bir kuyunun orta yerindeyim, en dibindeyim
......................................göz yaşlarım ağıtlarla dolu
aklım kanıyor ÖZGE/CAN
ciğerlerimden ayak uçlarıma kadar canım acıyor
bu sıra hangi ''beyazı'' kaldırsam altından ''kara'' çıkıyor
..............................gittiğim her yer ''gelme'' diyor bana

küçücük ayakların,

.........omzuna düşen sıra dışı saçların

karanlığı bile dost belleten kirpiklerin,
........................................................kaşların

sen yeter ki gel

say ki, üstün başın dağınık
.........say ki, kir-pas içindesin
.......................say ki, her tarafın toz bulutu
........................................................her neyse,

ey sesine sarıldığım, nefesini içime saldığım
.....hayatın her bir dakikasında sen varsın

öyle ki;
.......gözlerinin ucuyla hangi yöne baksan
................................. beni sevdin sanıyorum

nereye baksam garip bir muamma

...........................sanki dünya yok gibi

görünen hayat ise en fazla korku