Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

sevgilim,

olur da bir gün, benim için
''nasıl bilirdiniz'' diye sorarlarsa sana

onlara,

Ey her ah çekişinde damla damla kan kaybeden yüreğim,
…..Nasıl bir şifasız kalp acısıdır bu böyle.
Ben şimdi sırtımda sızlayıp duran bu garip nefesimi nereye götüreyim annesiz
Ve dahi yüzümde ölçüsüz uzun bir hüzün.
Kanımı inciten hasret midir, yoksa eski bir ağrı mıdır? Bilemem,
Aklımın kıyısında yıkılıp duran cümle keder midir? yoksa

"her nefis ölümü tadacaktır" diyordu Allah

ölmek mi?
...............evet, ölmek
birde yar için ölünse ne olur ?
ki ancak bu şekilde ölürsek diner bütün acılar

kalsaydın,
...tuzlu ve meltem derdimi anlatacaktım sana
kim bilir, belki de uğruna yaşayacaktım gözlerinin
aldın avuçlarına sevdalı sözlerimi ve gittin

bende böyleyim işte kendime

ola ki bir gün,
..... kalbimin zarını patlatarak gidersen benden

..........öyle içten,
………………….öyle güzel alışırsan yokluğuma

ey kalbiyle inanların zümresinden sayılan

..................ey Havva,

ey anlık bakışı bile içimde harlı bir nefes olan

hayat verdiğini geri alınca
..........dünyaya veda eder gibi susuyor insan

yıkılıp kalan kalbine her gün çarpıp dursa bile
......................................................gülüşü sevgilinin

haşa, şair değilim ben
sevdanın yankısı çoğaldıkça içimde
………………….ve kanadıkça umudum,
dökülen sesimi topluyorum yüzünün verimli topraklarından,
dilsiz bir yara ile yazarken yaşadıklarımı
henüz duyulmayan bir aşkın gıyabında her gün bin defa ölüyorum

dilsiz bir kağıda çizdim bende kalan hayalinin resmini
…………………sarılasım var

öyle ki
………hani yırtsam kanayacak tual

oysa bir lokmanın bedeliydi çoğu zaman adın, kömür madeni
...................................................ne siyahtın özünde nede mai

ve gözlerimden kelimeler dökülür yanaklarıma sağanak, sağanak
..............sırtımda onarılması mümkün olmayan bir acı sonrası
tende kızıl bir mayıs, burnumda yanık bir yağmur kokusu