Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

ey gönül, sen deccalı bırak, yüzünü iyilere dön
bırak denizin dibindeki yosunları kendi haline
sen ovaları seyret, kırları, yüce dağları
bil ki, evveli yok, ahiri yok senden sonranın
insan dediğin kendi hayatının temir yalupu değil midir ki zaten
börtü’nün, böceğin, kuş’un

lacivert bir gök yüzünün avlusunda
voltasını atarken,
.......acı, ateş, kan, göz yaşı
haksızlıklar, baskılar
.........gece yarısına bırakılan baskınlar
elleriyle yüzünü kanatır şafağın eteğinde çocuklar

Keşke sadece aklımda olsaydın
......aklımda kalsaydın

Ciğerlerim, kalbim, beynim ,
Kirpiklerim, gözlerim,
.....Elmacık kemiklerim

Öyle çok özlüyorum ki seni

Her gün, onca işi gücü bırakıp
...anılarını ziyaret ediyorum

yürüyorum karanlık bir ormanda, yön belli değil
saysalar başı bellidir derdimin, son belli değil
kaçsam nafile, ölüm anı belli de, gün belli değil
oy havar havar, sevdiğim havar

çok kere bende isterdim tutmayı, el belli değil

Sen nice cihana şahsın, sen yedi iklime padişahsın
Ben kimim

Sen atiye yazılan destansın, sen tahtsın, sen taçsın
Ben kimim

yakılıp yıkılmadan devranı âlem
……..ve sonu gelmeden cümle cihanın
ecel anında biri çıksa diyorum, Azrail’in girdiği kapıyı tutsa
ve ben, ey ilahi üç kez ipini alsam elime kaderin
üç kez bağışlasam geceyi, kendi zifiri zindanından azat etsem
üç kez görsem cemalini Cebrail’in, ondan muştusunu alsam yârin

ben sana sustum yar
........sesim değil, varlığım yok oldu


Orhan DEMİRTAŞ

yemedim - içmedim,
.. günde kırk kez hayaline sarıldım

insan bir kez hatırlamaz mı? be zalim

.çok kal ne olur hayal bile olsan

Öyle bir gülüşü vardı ki onun;

doya doya su içmek gibi bir şeydi...

Orhan Demirtaş