Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

bazen, iyi-misin? diye soruyor bana

sanki kötüyüm desem,
..........tüm gemileri yakıp gelecekmiş gibi

ömrümce hiç yalnız kalmadım

............her zaman iki kişiydik

...........................ben ve aklımda ki sen

....ilk - o - kul öğretti bana
.......her köşe, her bucak ağlamayı ve başı eğik özlemeyi
günler-geceler boyu ciğerlere düşen kor nasibe yetmezse bile
........tek bir gönülde bitiş ve başlangıç arası sabırla beklemeyi

az ya da çok geride bırakarak ne varsa

tülden ve ipekten yüzün uzağımda olsa da her gün
..........olmasa da yanımda hiçbir şeyin
............................................ve serinliğin
ağzıma kadar dolu eyvahlarımın sırrını ifşa etmeden
...............dilsiz ve halsiz bir şekilde
....seni sustukça sesini duyuyorum

ola ki bir gün,
..... kalbimin zarını patlatarak gidersen benden

..........öyle içten,
………………….öyle güzel alışırsan yokluğuma

hayat verdiğini geri alınca
..........dünyaya veda eder gibi susuyor insan

yıkılıp kalan kalbine her gün çarpıp dursa bile
......................................................gülüşü sevgilinin

dinle beni
.....ey ellerinin içine, gözlerinin rengine kurban olduğum yar

dinle beni
.....ey her gece ayrı bir yerde yokluğuna içimi döktüğüm yar

hava güzel,
.......sokak temiz
...............üstüm başım düzgün
...................................saçım taralı
anlatacaklarım çok

ey, ebedi gönlümün koynunda
....kutsal bir emanet gibi sarıp sarmaladığım

varsın Azrail istediği kadar tebdili kıyafet
............dolaşsın aramızda

Okumayı seven bir millet olsaydık şayet

Sırf adım seninle çıksın diye

Bu kitabın her sayfasına seni sevdiğimi yazardım