Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

sevdanı bahar sanırdım meğer kış imiş
mutluluk senden uzakta ancak düş imiş
yanıp kavrulan kalp değil birde baş imiş
sen ne haldesin bilmem ben derde daldım

seneler önceydi ayrılık haberin geldi

yüzüne gül tomurcukları
.....kalbine ise denizler üflemiş-tim oysa
aç gözünü Lola,
............sana dağıldım topla hüznümü
yok mu bir haber senden, yanan gönlüme
az yanaş yamacıma, ayrılık almasın bizi

sükut eyleyip sustum, hal bilmezler, benim için dediler
.......................bu bir çirkin özüdür

onlar nereden bilsinler
.........................sevdikten sonra, vallahi

ne garip,
..............seni,
yazmazsam kimse bilmeyecek, seni

kimseler bilmeyecek sabahlara kadar her gün sana
harf harf

senin bir suçun yok aslında
bütün kabahat her nefeste sen alan ben veren kalbimin

göğüs kafesimden yukarı bir sancıyla,
sırf ellerimden tutmadın diye düşerken ömrümü hesaptan

inan bana sevdiğim, sen ateş'din

ve kalbin ve mürekkebin tek tanığıydı ATEŞ

sen, incirin, zeytinin, narın kızı
bana bir ihtimal iken bile ne çok şeydin sen öyle

sorma,
..........bugünlerde içimdeki özlem iyice arsızlaştı

öyle ki;
.............hani sesini duysam
ışıklı bir gecede, o sevdiğimiz türkü nağmeleriyle

eninde-sonunda,
......................ahir dünyada
soluğumuz sönerek yeniden var olduğunda
mahşerin tam ortasında
..............ve yani mutlak Kübra'da
....................... bir mahkeme var ki,

ey, cana umman denizi kadar
..............................uzak kalan sevgili
ey, eni benim, boyu benim,
............yeri benim yeksan benim
................................................sevgili
ey, Yusuf'un diline destan, mısıra sultan

Esmer tenim, içimde kırılan acıların kirli ateşlerinde yanarken, düşlerim, gece ve gündüz sessizliğimin ve yalnızlığımın mızrağında can veriyordu.

Binlerce karanlık takip ediyordu içime yorgun düşen güneşimi.

Dayanılmaz kederlerin gövdesinde ruhumun can suyu olan göz yaşlarımı bendeki bilinmezliğin ipeksi mendiline akıtıyordum.