Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

gerçekten hayale
....asıldan surete
.......gayptan görünüre
...........manadan varlığa
......................kaderden tecelliye

..dünyaya,
................herkese,
..............................sevgini anlatamadım,
...............................................................seni

belki bir bilge gibi

ne garip,
..............seni,
yazmazsam kimse bilmeyecek, seni

kimseler bilmeyecek sabahlara kadar her gün sana
harf harf

sükut eyleyip sustum, hal bilmezler, benim için dediler
.......................bu bir çirkin özüdür

onlar nereden bilsinler
.........................sevdikten sonra, vallahi

yüzüne gül tomurcukları
.....kalbine ise denizler üflemiş-tim oysa
aç gözünü Lola,
............sana dağıldım topla hüznümü
yok mu bir haber senden, yanan gönlüme
az yanaş yamacıma, ayrılık almasın bizi

Esmer tenim, içimde kırılan acıların kirli ateşlerinde yanarken, düşlerim, gece ve gündüz sessizliğimin ve yalnızlığımın mızrağında can veriyordu.

Binlerce karanlık takip ediyordu içime yorgun düşen güneşimi.

Dayanılmaz kederlerin gövdesinde ruhumun can suyu olan göz yaşlarımı bendeki bilinmezliğin ipeksi mendiline akıtıyordum.

sen olmayınca,
...............her kese inat kısa cümleler kuruyorum

yağmur yağmıyor sen olmayınca

........................deniz çok uzaklarda

sorma,
..........bugünlerde içimdeki özlem iyice arsızlaştı

öyle ki;
.............hani sesini duysam
ışıklı bir gecede, o sevdiğimiz türkü nağmeleriyle

eninde-sonunda,
......................ahir dünyada
soluğumuz sönerek yeniden var olduğunda
mahşerin tam ortasında
..............ve yani mutlak Kübra'da
....................... bir mahkeme var ki,

sevdanı bahar sanırdım meğer kış imiş
mutluluk senden uzakta ancak düş imiş
yanıp kavrulan kalp değil birde baş imiş
sen ne haldesin bilmem ben derde daldım

seneler önceydi ayrılık haberin geldi