Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

bir daha dünyaya gelseydim şayet
öyle çok fazla sevmezdim hiç bir zaman,
...........................................aşık olmazdım mesela
hiç kimsenin gözlerine uzun uzun bakmazdım
...........kusurlu davranırdım içimin kıyameti kopana dek
mükemmelliği aramayıp keyfimce yaşardım

yerde veya gökte
.......düşüncede, dilekte
..............hatırada, anıda
.....................şurada ya da burada
hangi söze sarılsam
..........hangi öze dokunsam

her ismin anıldığında,
....vakit bir an'la başlar,
........ bir an'la geçip gider kalbimin üstünden
..bela gibi, kerbela gibi
.......................geriye derin bir 'ah' kalır
ve zikir artık yeterli bir sebeptir bedenin her zerresine

heyhat
çocuk cesetleri, kadın cesetleri vurdu kıyıya

bu saatten sonra öleceksek ölelim
....................kopacaksa kıyamet kopsun artık

de ki,
.......ey yalnızlık
................mahrem sızıların iltica etti tenime
söyle, hangi ketum lokmanın bedeli-sin sen
....ve daha kaç tekrarına dayanabilirim ki ben

sen benim bir dahası olmayanımdın
....................kocaman kocaman gülen yanımdın
o nazlı göz bebeklerine baktıkça ben,
........................kalbimden öpüyordu sanki yüzün
gözlerin, ah o taş parçası gözlerin,
sala-dan arşa açılan bir avuç gibi

gül diyarım,
............her gece uykumu bölen ey
ey gönlümün sıcak ekmek buğusu
her zerresine amin dediğim ey
……….ey duam,
……………………ey düşüm

senin bir suçun yok aslında
bütün kabahat her nefeste sen alan ben veren kalbimin

göğüs kafesimden yukarı bir sancıyla,
sırf ellerimden tutmadın diye düşerken ömrümü hesaptan

inan bana sevdiğim, sen ateş'din

ve kalbin ve mürekkebin tek tanığıydı ATEŞ

sen, incirin, zeytinin, narın kızı
bana bir ihtimal iken bile ne çok şeydin sen öyle

gittin
nerede uyanmak istediğini
....................ve şu üç günlük nefesini
ve dahi sana dair masum ve beyaz kelimelerimi
............................................hesaba katmadan