Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Onur BİLGE

Bu sabah, pencerenin önünde kahvaltı ettim. Saksılarda ara ara boy atan sarımsaklar, soğanlar, onlarla yarışan naneler de vardı. Annemim âdetidir, çiçek saksılarında boş yer bırakmaz, eline geçeni eker durur. Yeşeren sarımsaklara soğanlara yaşama hakkı tanır, nanelere uzunca bir soluk kazandırır. Maydanoz tohumlarının arasından dereotu çıktığı da olur. Çok değil, birkaç köktür nihayetinde ama onlardan koparmak ve taze taze yemek çok hoştur. Maydanoz ne kadar nazlıysa, nane o kadar arsızdır! Yayılır da yayılır…

Bir salı sabahı… Annemler uyanmadan kalktım, çay yaptım, ekmek kızarttım. Üstlerine tereyağı sürdüm, sonra da bal… Peynir dilimlerini de yerleştirdim. Bal yetmezmiş gibi turunç reçeli de çıkardım. Zeytin falan… Elime ne geldiyse… Belki iştah açıcı renkleri cezp etti beni, o kışkırtıcı renkleri, parlaklıkları… Hele o ikisinin rengi… Turunçla zeytinin… Parlak, ballı bir portakal rengine inat ışıl ışıl, kapkara bakan zeytin taneleri… Tabaklar açık yeşil, peynir bembeyaz, çay tavşankanı… Bir de kızarmış ekmek kokusu aldı mı ortalığı! ..

Akıllı, Rabbini arayıp, bulur
Aptal, hâlâ yana yana arıyor!
Allah’ı bulanlar yanmaz, kurtulur
Düşüncede, yollar O’na varıyor.

Tekrar kabuğuna dönme zamanı…
Hayat sorusunun bu en yamanı!
Ölmeden gömülüp, loş bir köşeye
İzlemek, sağlıklı, çok yaşamanı...

Kendi kendimizin esirleriyiz
Ayrılık şiiri, nesirleriyiz.
Diyet ödenmeli, kavuşmalıyız
Biz, aynı bütünün kesirleriyiz.

Mutluluk zannıyla takip ettiğin
Yakaladığında monotonlaşır.
Anlayamadığın ve terk ettiğin
Paha biçilemez değerler taşır!

Bir seni özledim, bir de sesini...
Yine gel, konuş, gül, sana doyayım.
Yüzünü, gözünü ve nefesini
Burada bırak git, seni duyayım.

Sensizlikçe sessiz, zamanca yavaş
Kokun, boğan tadın petekte kalsın.
Yerçekimi ile amansız savaş...
Gönülden süzülen bir damla balsın.

Kalpten hücrelere doğru akışsın
Kulu, hücre hücre saran yakışsın.
Göz göz imzan durur; canlı, cansızda
Her nereye baksam, bakış bakışsın!

Mezarından kalkıp Rabbe yürürken
Mahşer yerine varıp, hesap verirken
Cehennem narından tenin erirken
Kem dünyayı hayra yor da göreyim.

Örtüşen duygular içinde sustuk
Ne şiirler yazdık, gözlerimizle!
Her fırsatta bakış bakış konuştuk
Kaç defter doldurduk, sözlerimizle!