Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Kim bilecekti
Güneş batmasaydı
Delik deşik olduğunu
Gök kubbenin

Dağınıklıklarda mükemmel ahenk...
Şairane müzik, görünüm, renk renk...
Yaratılan her şey birbirine denk...
Bu ne güzel tablo, nasıl kaynaşma!

Kur’an, hepimize gelen bir mektup…
Açmadan iade etmek olur mu?
Okuyup, yürüyüp, sonra unutup
Hedeften geriye dönmek olur mu?

Neden
Cinnetime neden sensin?
Neden, sensin!
Neden?

İstersen aşalım, monotonluğu
Haydi, yaşayalım gel, sonsuzluğu!
Dağıt, parçala, kır, at, mutsuzluğu
Mutluluğa emek verelim artık!

Çölde kum tanesi Mecnun’um, Leylâ’n...
Kara kuru bir kız, sanma ki ceylan…
Her şeyin sonu var, ölümlü insan...
İçinde yittiğin çöl, senin Mevlâ’n!

Ölüm, yeşil sandık, sırrı bilinmez
Kefen beyaz koza, asla delinmez.
Ecel ânı sabit, yazı silinmez
Can döşedim yollarına, gel artık!

I

Gecenin ikisi...
İkisi ayrı yerlere düşmüş en parlak yıldızlar bakışıyor.
Bak, ışıyor lacivert gökyüzünde!
Gök, yüzünde kızaran bulutlarla kaplanıyor, gitgide...

Eskiden ev kadınları
Dizi seyrederdi
Şimdi ev adamları...
Ve ev, adamları...

Onur BİLGE

Dün, yaşandı ve bitti. Yarın gelmeyebilir. Gün, bugündür. Bu gün elimizdedir. Yaşadığımız an bize aittir. Öncesinin varlığının faydası yoktur. Sonrası meçhuldür.

Ayrılık, sevgisel iflastır. Fiziksel ve ruhsal beraberliklerin bitmesi her şeyin kaybıdır. Sürüklenen bir beden kalmıştır geride, cenazeden farksız. Beraberlik; iki ayakla yürümek, koşmak, dans etmektir. Yalnızlık, tek ayaklı kalmaktır. Nefes alamamak, yere göğe sığamamaktır. Ölmek ölmek, dirilmek, tekrar tekrar ölmektir. Ruhun sıkılması, canın vücutta kıvranmaya başlamasıdır. Ruhsal sancının dayanılmaz bir hal almasıdır. Teşhisi kolay, tedavisi; hayatın akışına göre kısa veya uzun süre sonra, yine kısa veya uzunca bir süre için mümkündür.