Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Göz göz olmuş kâinat baktığım her gözdesin
Bilmem nasıl anlatsam hangi özelliğini
Hangisinden başlasam dil lal olmuş göz desin
Kör olmazsa gördüğü anda güzelliğini

Gözlerim tükendi yol gözlemekten
Bahar geldi geçti bari kışta gel
İflahım kesildi yar özlemekten
Akıl almaz illet dert bu başta gel
Boşal kaynaklardan haydi taş da gel

Ağaçlarım devrilir
Ormanların çevrilir
Akarsular denize
Boyuna toprak taşır
Ülkem suya karışır

Bir ebemkuşağı hep uzaktadır
Işığı, renklere ayırmaktadır
Kollarını açıp, davet ederken
Ulaşılmazlığı haykırmaktadır.

Bir ucu, tepenin arkasındadır

Kalbimin sesini duyuramadım
Ne olursa olsun makul olsana
Emir aldım asla buyuramadım
Müebbet kölenim uydum yasana

Aşkını gönlüme sığdıramadım

Gece buz yağmuru yağdırır durur
Badem şekerleri kaplar her yeri
Pencere camına kapıya vurur
Çok üşümüş girmek ister içeri

Önce tıkır tıkır sonra hızlanır

Sen odaklayandın
Toplayan
Deva olmalıydın Kerbelâ değil
Tutuşturan değil dağlayan değil
Tek kıvılcımınla yangın çıkardın
İkimiz de yandık

Karmaşık ruhunun açmazlarında
Karmakarışık bilinçaltı girdaplarına batmışım
Kör ebesi olmuşum kör olası oyununun
Sen sürekli yer değiştireni
Her yerden ses vereni

Ne kadar özledim, ne kadar, bilsen! ..
Sık sık derinlere dalışımdasın.
Yolları eritsen, hasreti silsen!
Aşkımla baş başa kalışımdasın.

Küçücük bir ümit olsa içimde

Aşk uçurumun dibinde can veriyor
Bir gece başlıyor çığlıklarla
Azap dolu rüyalar yaşıyorum

Masal umudu beklenen son
Kabıma sığmıyor taşıyorum