Kimseye bir kastım yok.
Benden olan gitti ve sevebileceğim insanların nüfusu azaldı.
Dünya üzerinde kaç iklim geçirdim ancak hiç biri seninle tutulduğumuz yağmurun ve ıslaklıktan ürküp sığındığımız park bozması tahtırevanın yerini doldurmadı.
Senin kör bakışlarının ardında her gün bir önceki güne veda ediyorum.
Meğer her yalnızlığımda "herşeyimi" kaybettiğimi söylerken ne büyük yalancıymışım.
Hayır! herşeyi kaybetmedim.
Bu dünya üzerinde ufak bir noktayken hiç birşey oldum.
#onusendenal
#hsefakılınç
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 14:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!