Kimseye bir kastım yok.
Benden olan gitti ve sevebileceğim insanların nüfusu azaldı.
Dünya üzerinde kaç iklim geçirdim ancak hiç biri seninle tutulduğumuz yağmurun ve ıslaklıktan ürküp sığındığımız park bozması tahtırevanın yerini doldurmadı.
Senin kör bakışlarının ardında her gün bir önceki güne veda ediyorum.
Meğer her yalnızlığımda "herşeyimi" kaybettiğimi söylerken ne büyük yalancıymışım.
Hayır! herşeyi kaybetmedim.
Bu dünya üzerinde ufak bir noktayken hiç birşey oldum.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta