Zamanın Kırık Aynası Şiiri - Murat Avcı ...

​Bugün, dünün koynundan çıkan o tuhaf çocuk,
Hiç çekmemiş annesinin o duru yüzüne.
Oysa rahmetli, bir başkaydı ki sorma,
Yüzünde vefa, eski bir atlas gibi serili.
Gözleri ekmek kokardı, elleri komşu sofrası,
Kimin başı sıkışsa, koşar onu bulurdu,
Nur içinde yatsın, şimdi uzak bir ışık.

​Eğer zalimden bir âlim doğuyorsa bazen,
Karanlığın içinden de beyaz bir kuş uçar elbet.
Kader dönüyorsa tersine,
Neden olmasın?

​O halde yarınlara inanmak lazım.
​
Ah, zaman!
Eski bir çivi gibi içimizde paslanan,
Tüm bu kırık dökük hesaplar,
Bu yanılan mantık, bu düz çizgi,
Senin o saçma sapan, o delik deşik önermelerin!