Bu gece bir başka özlüyorum seni.
Afakanlar sarılıyor düşlerime,
Sevdalısı olduğum sen diyor şehrim.
En tenha sokaklarda,
Yalnızlığın iliklerine kadar sinmiş harflerden,
Sayısız adaklarmış adaklarımız.
Cümlelerin devrimi,
Devriminde yıkımıymış meğerse yaşadıklarım.
Sen benim ihtilal öncesi sorgum
Güneş bile esirgiyor sıcağını kum gibi sermeye. Ve kırk tilki besliyor kafalar. Ekim yasım oluyor. Dişlerim çarpıyor, hislerim donuyor. Ve saat sabahın altısı, yaşamdan bir kesit alnımın yazısı. Harfler nemleniyor, sözcükler konuşurken. Kaç mevsim seriliyor ayaklarıma ve kaç aşık anıyor beni, ya o?
Bilmem bilirmisin bilmemleri ya da o kahrolası keşkeleri.. Mavilerde çok aradım. Meğer taşın altındaymış, saklıymış. Kaderime küstüm. Benimkisi avuntu işte yeditepe yaslıymış.
Olmuyor dostum herşey boş, sevmeler, sevinçler, heyecan... Belkide bir kolik hayatımızda Kolumuzda bir narkoz. Ve damarımızda gezinen pembe hayaller. Hergece bir yıldız kayıyor ve ben sayıyorum. Herkes uyurken mışıl mışıl ben toprağı gözyaşlarımla ıslıyorum.
Gözler bir noktada buluşmuşken, onlarca insan savrulur yollarda bir o yana bir bu yana… Anlaşılmak zor, anlamak zor… Sokakların gündüz harbinden kalan dağınıklığı gibi tüm cümleler darmadağın… kim bilir belkide söylenmemeliydi, dile gelmemeliydi hisler.
Şimdi her şey zor
Tüm ifadeler mahzun
Musallaya yatırıldığım kaçıncı yıkılışım.
Ve ezanların okunduğu, kaç yüz yıllık bir ömür yaşadığım.
Ah sevgili.
Ben gözyaşının dilencisiyim.
Avuçlarımı açtım bırak rahmetini,
Saçlarına gözlerimi zindan ettim. Bir nefesinin yeline kurban adadım kendimi İsmail misali. Yusuf kuyularında hala yüreğim. Ve sen artık yoksun bu şehirde. Suskunum.
Hayatımın elifbası, ufuk çizgisine tuvalden düşen resim, savaş meydanlarında ruhum ve mataramda biriktirdiğim gözyaşın kurudu. Kurudum, uzaksın.
Ağlamışlığımın buğusu sardı tenimi. Afakanlar çoğaldı gecelerime. Ben bıraktığın gibi değilim. Senden önce, senden sonrası saatlerdeyim. Yağmur yüklü avuçlarımda, boğulmaktayım. Kabusumsun.
Yitik sevda hikayelerinde geçer oldu adım.Fezalarda dolaşan kahraman ruhlar sefil.. Bin yıllık kadınların dilindeki feryad gözyaşım ve şişeleri doldurmakta. Kahrımsın
Belki yarın türküleri yakılacak. Ağıtlara ismin dokülecek. Titreyen yürekler anacak seni ve ben herkesden uzak, kendime yabancı uzun dehlizlerde yolumu aramaklı kendimden geçmiş divaneyim, viraneyim. Yadımsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!