Ömrüm Şiiri - Sinansi Baltacı

Gönlün olsun diye gönlümden geçtiğim oldu benim
Hakkın olsun diye hakkımdan vazgeçtiğim gibi
Vicdana gelmen için vicdanımdan mı vazgeçmem gerek
Ben gönlümü gözlerine hibe ettim
Cevap verdin üstüne basıp geçerek

Sönecek o ateşin, dizlerine çökecek ağrılar
Sabahı edemeyeceksin aklındayken anılar
Anlatacaksın eşe dosta, seni duymayacaklar
Ve yine ben geleceğim o an aklına
Gözünde yaşlar sel olacak, durmayacaklar

Geç kaldığını anlayacaksın fakat
Beni sana vermeyecek kara topraklar
Söyleneceksin, yankılanacak sesin boş odalarda
İçin içine sığmayacak, vuracaksın kendini yollara

Ağlayacaksın, gözyaşların yarışacak yağan yağmurla
İstediğin her şey olacak o an ama ben olmayacağım yanında
Bu da yetecek senin her gün bir kere daha kahrolmana
Derdim ya hani, ağlama, kıyamam tek damla gözyaşına

Şimdi istediğin kadar ağla, vur başını istersen taşlara
Ya da gel mezarıma, duyamayacağım her şeyi
Haykır mezar taşımın başında
“Çok pişmanım” de, muhtacım sarılmana
Bir avuç toprak kadar sahip çıkamadım sana
Ağla istediğin kadar ağla, dök içini, sarıl mezar taşıma