Dirilişin eseri vatandır Çanakkale
Tarihin sahnesinde destandır Çanakkale
Çetin bir hal, emsalsiz bir savaştı
Anadolu yandı, kaynadı, taştı
Ölüm çığlıkları arşa ulaştı
Anlatayım dostlar size derdimi
Yirmili yaşlarda karardı gönlüm
Kahırla terkedip garip yurdumu
Yaprak yaprak soldu, sarardı gönlüm
Çok sırrını açtı nice dostuna
Döndü ‘mola nazlı yar ikrarından
Nabzı benim için atıyor mu dost?
Gönül dem vururken kar-zararından
Güneşler geceyi tutuyor mu dost?
Yarınlar girdapda muzdarip nesil
Mevla’m gözler vermiş güzel dost sana
Gariplerin yarasını gördün mü?
Birgün mutlak gider, gelen bu hana
Bedeninin sırasını gördün mü?
Nemrut yakın diye emir verince
Her taraf karanlık, gece Dünya’mız
Altı üstü iki hece Dünya’mız
Altmış sene ömrü olan insana
Dar geliyor artık koca Dünya’mız
16 Temmuz 2014-Gaziantep
Dünya servetine umut bağlayan
Nice nice canlar farıdı gitti
Âşıklara karşı gönül dağlayan
Dağlarında karı eridi gitti
Karun anlatılmaz biçim zengindi
Gönül 'ben ölmem' diyorsun
Dünya Senin Mülkünmü dür?
İşte geldin gidiyorsun
Dünya Senin Mülkünmü dür?
Belki akşam, belki sabah
Bu sitem sanadır bu ahlar sana
Yaran onulmasın, kanasın dünya
Ettiğin zulümler yetiyor bana
Cümle âlem seni kınasın dünya
Viran yurtlarında baykuşun öter
Hüsrana uğradıkça tek tek ölür duygular
Bazen boynu bükülür, yetim kalır duygular
Akıl, mantık, irade seni kontrol etsede
Bazen düşünceleri esir alır duygular
28 Kasım 2010-Siirt
Her işin usulü, tekniği vardır
Dengeye muhtaçtır ip canbazları
Bunlar bazen kurttur, bazen davardır
Çıkar güruhunun düzenbazları
24 Ağustos 2014-Gaziantep
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!