Hep kahrolan bir bahar,
Dinmeyen bir yağmur,
Susmayan bir rüzgâr uğultusu,
Bulutların perdesini çektiği garip güneş,
Benim ruh halimde tekerrür eder durur.
Fazla görkemli bir hülya, bu nedenle gerçek dışı,
Nasıl bu kadar anlamlı ve güya; gülüşü ay ışıltısı,
Derin bir his, içimde kıpırdıyor, durmuyor, dinmiyor,
Gene ne vardı ki bu istek büründü,
Onun olma isteği büsbütündü,
Sanki sırrı elimden tutar gibi beni çekti,
Manzaram var,
Yalnızım ve izmirim.
Ustune sis inmiş şehrim,
Uzansam yakalayacak gibiyim yıldızları,
Sıralı sırasız gelen korna sesleri,
Gozukmez oldu göztepenın sokak lambaları,
her şiirde senden bahsedecek olursam sıkılırım elbet,
sen yeni bir kişi ol ve beni tekrar cezbet,
kanadı yanık bir güvercin diyor ki bana sabret,
yada utanma çık karşısına ve tüm herşeyi mahvet,
gök karamış güneş ortada beklemekle meşgül,
Kilitli bir kapı hocam,
ardında kibrit kutusu kadar hayaller,
ulaşması zor,
yaşaması zor,
sebepsiz, ama imkansız gelenlerden.
Uzun bir yaz gecesinde,
Sabaha karşı azalmasını beklediğim bir üzüntüyle kâğıt başındayım yine.
Yağmurlu havaları özledim öylesine.
Öyle sağanak bir yağmurlu soğuk bir günde olmak…
Bir şeyin bitmesine yakın kıymete binmesi,
Açıklıyor son günlere doğru,
Daha çok kalmak isteyişimi burada…
Paketin bitmesine yakın,
Serileşiyorsa sigara yakışım…
Karlı dağlar bile, serin tutamaz
Yüzüne karşı söyleyemediğim çok şey vardı,
Belki zamanla bir kısmını unutmuşumdur.
Çok önce düşünmüştüm, bunları söylemek için,
Kısmet bu güneymiş, belki biraz tutulmuşumdur.
Beklemeyi bilirdim, sen gelmeyi bilseydin.
Sabahı beklemek uzak, gece vakti gelseydin.
Aşkın bir köşesi, beni bıraktığın yerdeyim.
Tatlı düşler uykularındı “uyumayı” becerebilseydim.
-
Kül Kedisi
Tüm YorumlarGardaş