Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

-1-
Hayat denen sürecin,size yansıyan yönü,
Sizlere tablo ettim,ders alın diye beni.

Benim hayat biçimim,inişli ve yokuşlu,
Çok az kahkaham mevcut,acı keder nakışlı.

GÖSTER

Yüreğimi post eyledim yoluna,
Ya sen çağır yada bana yol göster.
Virt eyledim güzel ismin dilime,
Bizce bilinmeyen türlü hâl göster.

Lütfeyle nazarın çeke gözümden,
Gözleriyin,kitabını yazayım.
Beni çekip alan,dertten hüzünden,
Gözleriyin kitabını,yazayım.

Dünyayı toz pembe gösteren bana,

Dünyadaki tüm,renklerin üstünde,
Gözlerin dağların,mor'undan güzel.
Küllenmiş ti yüreğimin ateşi,
Gözlerin ateşin,kor'undan güzel.

Başak başak sarı,çiğdeme inat,

Bin boyutlu bir çıkmaz,içinde yarıştayım,
Sürünerek uçacak,biçimde varıştayım.

Bana Dinek dağını.taşımayı verdiler,
Ekipman ve araca,ellerin var dediler.

Ben ki seni bulmanın,yollarına düşeli,
Ateş yanarken kalp'te,olamadım neşeli.

Başımı vurmadığım,hiç bir kapı kalmadı,
Kalbim mutmain olup,tatmin cevap almadı.

Bu günlerde başım,dumanlı yine,
Kıymet bilmez,bir vefasiz yüzünden.
Hep geliyor acım,acı üstüne,
Kıymet bilmez,bir vefasız yüzünden.

Günüm yıla döndü,yılım bir asır,

Umut bağladım suya,
Yüreğimdeki bu yangını söndürür,
Beni kurtarır diye,
Meğer benim ki su yangını değil,
Yâr yargını imiş.O yâr
Kanmamında yanmama bir faydası olmadı.

Eğlence mekanı değildir Dünya,
İnsanlar buradan sürülür bir gün,
Ettiği ecirden iyi ya kötü,
İnceden inceye sorulur bir gün

Ağlayıp avunur güler eğlenir,

Analar ninni yerine ağıt!
Babalar ölümden korkar,
Vatan kutsallığından taviz,
Toprak analığından sırt çeviriyor,
Bulutlar ağlamamaya kararlı,
BİZE böyle ne OLUYOR?