Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Gözlerini seyretsem,
Doğup ölene kadar,
Ne bir renk uyuyor gözlerine,
Ne ışıkların her tonu.
Öylece seyretsem doyamıyorum,
Öyle güzel ki gözlerin,

Ney üflerim saz çalarım,
Ben de böyle bir insanım.
Seherde kalkıp ağlarım,
Ben de böyle bir insanım.

Suyu havayı okurum,

Öür su gibi,
Akar kaybolur.
Beni peşine,
Takar kaybolur.

Akar bir yıldız,

İlim ile fen'in,Dinin bilmeye,
Okumaktan başka,çare bulunmaz.
Dünyada dört dörtlük,adam olmaya,
Okumaktan başka,çare bulunmaz.

Beşikten mezara,kadar okursan,

Allah(cc) Peygamber ve Kitap,
Yazdı isem okuyunuz.
Derdimiz aleme hitap,
Yazdı isem okuyunuz.

Hep kanayan yaramızı,

Yaradan Mevladan benim dileğim,
O nun ölçüsünce iyi kul olsam.
İyilerin dostu kötüye düşman,
Kötüden iyiye doğru yol olsam.

Yansam ışık olsam tüm insanlara,

Zorluyorum tüm zorlukları,
Kırıyorum tüm zincirlerin belini,
Tutturuyorum bir hoyrat yanık,
Seherde şeyda bülbüle inat,
Dağ başında bir parça kalmış kar,terler ya,
Yanaktan süzülen yaşlar misali,

EFENDİM(asv) methetmiş hoş belde demiş,
İsmanbul ben seni candan severim.
Fem'i mübareğin sana göndermiş,
İstanbul ben seni ondan severim.

Tarihin gözyaşı boğazlarını,

Tövbe edip ettiğime,
İzin verde ağlayayım.
Ömrüm heder ettiğime,
İzin verde ağlayayım.

Elden kaçan fırsat'lara,

Hayır beni yanlış,anladın yine,
Uyu uyu yat uyu'ya,karşıyım.
Şuyalan Dünyada,ye iç gül oyna,
Ne var ise sat,yahu'ya karşıyım.

Kendisi bilmeden,fetva verene,