Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Biz insanız türlü hata ederiz,
Affet demesini bilmeli insan.
Tövbe edip günah kirin sileriz,
Nedametle huzur bulmalı insan.

Her günah kalbine bir leke yapar,

Seher eksenli yaşarsan,
Gül sevilir gül bilinir.
Derdini O na dökersen,
Dil sevilir dil bilinir.

Yol eserden müessire,

Uçsuz bucaksız,
Ben bu aleme.
Giysisiz donsuz,
Gelen ademe.

Bedeni kücük,

Bu bendeki olanlar'ı,
Sen bilirsin Yaradanım.
Doğanları ölenler'i,
Sen bilirsin Yaradanım.

Damarda kanım kurusa,

Bu benim hâllerim böyle acaip,
Sonunda bir şekil alır mı bilmem?
Perişan başlayan,mamur bitmezmiş,
Ezilenden gülşen olur mu bilmem?

Ne baharda gül derdim ellerim ile,

Sen yaşayım dersen,
Uyan seher vakti.
Kendini istersen,
Uyan seher vakti.

Yaşa bir gün'ünü,

Ana yer gibi bakar,
Evlat yur gibi bakar,
Ana baba evlada,
Canıım der gibi bakar.

Ebeveyn'le avlat,

Bana sorarsan eğer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.
Bunlar Dünyaları değer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.

İnsanı hayata bağlar,

Çok küçük bir odada olabilirim,
Bu bir şey değiştirmiyor,
Seni bilmem yetti,
Mekânın ne önemi var?
Dalıp gittim gözlerine,
Şark'tan garb'a,

Dikdur

dikdur

Bak evladım,benden sana nasihat,
Bu toplumda,diklenme de dik dur sen.