Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Ana yer gibi bakar,
Evlat yur gibi bakar,
Ana baba evlada,
Canıım der gibi bakar.

Ebeveyn'le avlat,

Bana sorarsan eğer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.
Bunlar Dünyaları değer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.

İnsanı hayata bağlar,

Çok küçük bir odada olabilirim,
Bu bir şey değiştirmiyor,
Seni bilmem yetti,
Mekânın ne önemi var?
Dalıp gittim gözlerine,
Şark'tan garb'a,

Seni sevdiğimi cümle aleme,
Demessem olmuyor desem olmuyor.
Her gün yük koyarken günlük çileme,
Demessem olmuyor desem olmuyor.

Önce sevdim dedi sonra terk etti,

Kâinatta hâl,
Der Allah Allah(cc) .
Dünya'da ehvâl,
Der Allah Allah(cc) .

Günün doğuşu,

1-
Çoğumuzun derdinin dermanı oldu zaman,
Kötülerin katlinin fermanı oldu zaman,
Bir boyut ki içinde ilk ve sonum beraber,
İlim irfan ehlinin harmanı oldu zaman.
2-

İzin ver de göreyim,alemim ne alemde?
Perdeyi aralayım,ne tür sır mevcut ben de?

Eserden müessire,bir yol buldum ben ile,
Huzura mı erilir? Bu hantal beden ile.

Bilmem ki nasıl anlatsam sana?
İçimdeki fıtınayı,ilk baharı, çiğdemi.
Benim umutlarımı,
Senin bana lâyık gördüklerini.
Verdiğin acılara varya,
Öf bile demem de,

Çileder çıkardı bu felek beni,
Beni tutup bir güzele kul edip.
Sandala binerek seyrana çıktı,
Gözlerimin yaşlarını sel edip.

Niye eğdin başım gülü vurarak?

Dur gitme söyle!
Bu hâl ne böyle?
Ne aldın neyle?
Bu hâl ne böyle?

Başardın nasıl?