Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Feleğin elinden,bunca senedir,
Goncayken yolunmuş,güle dördüm ben.
Sevmiş alamamış,aşıklar gibi,
Yarinden ayrılmış,.dula döndüm ben.

Ağlamayı kendimize,ar edip,

Çekilmez feleğin cevri cefası,
Benim yüreğimi yola çevirdi.
Kıymetimi beş paralık eyledi,
Altınım akçemi pula çevirdi..

Zalım felek ile yarış edilmez,

Felek sana,benim karnım kavuşmaz,
Gönlümü bir kula,esir eyledin.
Varımı yoğumu,elimden alıp,
Bütün hayatımı,küsur eyledin.

Şahin pençesinde,serçeye döndüm,

Gaylesiz bir günüm geçmedi inan,
Bir gün ekmek bitti bir gün tuz bitti.
Kendi nasıl bulur rahatı insan,
Bir gün huzur bitti bir gün haz bitti.

İki yakam bir araya gelmedi,

Ayrılık aykırı bize,
Gel ikiden bir edelim,
Kulak ver gel doğru söze,
Gel ikiden bir edelim.

Yeyip içip uyumayı,

Eyyy alemi İslâm,bay ile bayan,
Gel seninle birlik,bütün olalım.
Benim cenahımdan,sevgiye doyan,
Gel seninle birlek,bütün olalım.

Bu millet ki, insanlığı öz katan,

-1-
Hayat denen sürecin,size yansıyan yönü,
Sizlere tablo ettim,ders alın diye beni.

Benim hayat biçimim,inişli ve yokuşlu,
Çok az kahkaham mevcut,acı keder nakışlı.

Deli gönlüm bir leylanın,
Peşinden çöllere düştüm.
Sevdim amma alamadım,
Böylece dillere düştüm.

Zalime eyvallah dedin,

Dikdur

dikdur

Bak evladım,benden sana nasihat,
Bu toplumda,diklenme de dik dur sen.

Bir canın ikiye bölünümünden beri,
Aklımda kalanlardan kimi,
Anamın kokusu anamın sesi,
Bağrına bastığında yüzümdeki nefesi,
Canııım derken iniltisinden,
Dünyalar benim olurdu.