Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

İkibin Onbiri HEYBEYE Koyduk

(*_*)
İyi, kötü, ağrı, acı, dert, keder.
İkibin onbiri, heybeye koyduk.
Böyle gelir dünya,böylece gider.

İnsan oğlu Kâinata efendi,
Bir uçtan bir uca,evren emrinde.
Çelik kanat takıp,yıldıza ağdı,
Güneş'ten öteye,seyran emrinde.

Toprak tan halk oldu,toprağa hakim,

Kalp te tekleme,var gözde astimat,
Hayatın kadrini,bilmeli insan,
Bu sitres altında,çekilmez hayat,
Hayatın kadrini,bilmeli insan.

Başta dönme başlar,gözler bulanık,

Bunca varlık içinde,bulunduğum yer nedir?
Her fert'in bilmesi şarıt,(Acaba insan nedir?)

Bu sorunun altında,kalıp ezilmen niye? ,
Arayıp bilene sor,Dünyada neyim diye?

Hedefin tutturanlar da sır,
Emek ile TER'dir elbet.
Deveni sağlamca bağla,
Sonra HAK'ka emanet et.

Çalış çalış,yorul çalış,

Feleğin elinden,bunca senedir,
Goncayken yolunmuş,güle dördüm ben.
Sevmiş alamamış,aşıklar gibi,
Yarinden ayrılmış,.dula döndüm ben.

Ağlamayı kendimize,ar edip,

Çekilmez feleğin cevri cefası,
Benim yüreğimi yola çevirdi.
Kıymetimi beş paralık eyledi,
Altınım akçemi pula çevirdi..

Zalım felek ile yarış edilmez,

Felek sana,benim karnım kavuşmaz,
Gönlümü bir kula,esir eyledin.
Varımı yoğumu,elimden alıp,
Bütün hayatımı,küsur eyledin.

Şahin pençesinde,serçeye döndüm,

Ayrılık aykırı bize,
Gel ikiden bir edelim,
Kulak ver gel doğru söze,
Gel ikiden bir edelim.

Yeyip içip uyumayı,

Eyyy alemi İslâm,bay ile bayan,
Gel seninle birlik,bütün olalım.
Benim cenahımdan,sevgiye doyan,
Gel seninle birlek,bütün olalım.

Bu millet ki, insanlığı öz katan,