Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

İkibin Onbiri HEYBEYE Koyduk

(*_*)
İyi, kötü, ağrı, acı, dert, keder.
İkibin onbiri, heybeye koyduk.
Böyle gelir dünya,böylece gider.

İnsan oğlu Kâinata efendi,
Bir uçtan bir uca,evren emrinde.
Çelik kanat takıp,yıldıza ağdı,
Güneş'ten öteye,seyran emrinde.

Toprak tan halk oldu,toprağa hakim,

Kalp te tekleme,var gözde astimat,
Hayatın kadrini,bilmeli insan,
Bu sitres altında,çekilmez hayat,
Hayatın kadrini,bilmeli insan.

Başta dönme başlar,gözler bulanık,

Bunca varlık içinde,bulunduğum yer nedir?
Her fert'in bilmesi şarıt,(Acaba insan nedir?)

Bu sorunun altında,kalıp ezilmen niye? ,
Arayıp bilene sor,Dünyada neyim diye?

Yüreğimle tüm Dünya'yı kuşatır,
Sevgimle aydınlatırım çevremi,
Eritirim buz yürekleri,
Sevgi saçarım tüm insanlara,
Yeter'ki ne olur,
Sen öyle bakma.

Ben hürüm diyor,
Haykırıyordum ben'liğimi,bilgimi,
Derken bugün gözüm ile,
Su' ya takıldım.dedi;
-Bak ben halden hale girer,
-İstediğim yere gider,

Toprağı sev taşı sev,eğilmedik başı sev,
Çatilsada kaşı sev,ki sende sevilesin,
Esereni severek,Yaratan'ı sevesin.

Gökte uçan kuşu sev,gözden akan yaşı sev,
Dertli dertli başı sev, ki sende sevilesin

Duyguların bilememe,
Şiir bence bu olmalı,
Göz yaşını silememe,
Şiir bence bu olmalı

Suyun düşüşünün sesi,

Tanın atması,
Gözlerin gibi.
Suların sesi,
Sözlerin gibi

Aydaki hale,

.....
Ne duygusal Dünyamda,nede gördüğün bende,
Yoktur huzur sükunet,tanıdığın bedende,
.....
Savruluyor gibiyim,yel'le ordan oraya,
Gürzle darbe iniyor,şeffaf sırça saraya.