Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Eyyy alemi İslâm,bay ile bayan,
Gel seninle birlik,bütün olalım.
Benim cenahımdan,sevgiye doyan,
Gel seninle birlek,bütün olalım.

Bu millet ki, insanlığı öz katan,

Gaylesiz bir günüm geçmedi inan,
Bir gün ekmek bitti bir gün tuz bitti.
Kendi nasıl bulur rahatı insan,
Bir gün huzur bitti bir gün haz bitti.

İki yakam bir araya gelmedi,

Bir canın ikiye bölünümünden beri,
Aklımda kalanlardan kimi,
Anamın kokusu anamın sesi,
Bağrına bastığında yüzümdeki nefesi,
Canııım derken iniltisinden,
Dünyalar benim olurdu.

Benim senden,alacağım kalmadı,
Boşuna allanıp,pullan ma Dünya.
Başkasına benim,sözüm kesildi,
Endam kesip bana,sallan ma Dünya.

Mor sümbüllü bağ,istedim vermedin,

Rabbim gel dedi,
Sesin duyalım.
Dersin alalım,
Sesin duyalım.

Sevdiğim gel der,

Umudumu bağladım,çığlığa seher seher,
İmansız zından olur,Dünya denen geniş yer.

Fikrim oldu yehule,ben onda tepe taklak.
Bir damla göz yaşımla,bu Dünya allak bullak.

Bir bakışın aklım,başımdan aldı,
Ondan benim tezim,göz üstünedir.
Gönlüme aydınlık,gözünden doldu,
Ondan benim tezim,göz üstünedir.

Sandım ay buluttan,sıyrıldı yine,

Ne aşkına düştüm ne bağrım yandı,
Gözüm niye Yaratana yaş dökmen?
Nefsimin sözüne inandı kandı,
Gözüm niye Yaratana yaş dökmen?

Paraya ağladın pula ağladın,

-1-
Hayat denen sürecin,size yansıyan yönü,
Sizlere tablo ettim,ders alın diye beni.

Benim hayat biçimim,inişli ve yokuşlu,
Çok az kahkaham mevcut,acı keder nakışlı.

GÖSTER

Yüreğimi post eyledim yoluna,
Ya sen çağır yada bana yol göster.
Virt eyledim güzel ismin dilime,
Bizce bilinmeyen türlü hâl göster.