Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Uçsuz bucaksız,
Ben bu aleme.
Giysisiz donsuz,
Gelen ademe.

Bedeni kücük,

Bu bendeki olanlar'ı,
Sen bilirsin Yaradanım.
Doğanları ölenler'i,
Sen bilirsin Yaradanım.

Damarda kanım kurusa,

Bu benim hâllerim böyle acaip,
Sonunda bir şekil alır mı bilmem?
Perişan başlayan,mamur bitmezmiş,
Ezilenden gülşen olur mu bilmem?

Ne baharda gül derdim ellerim ile,

Sen yaşayım dersen,
Uyan seher vakti.
Kendini istersen,
Uyan seher vakti.

Yaşa bir gün'ünü,

Ana yer gibi bakar,
Evlat yur gibi bakar,
Ana baba evlada,
Canıım der gibi bakar.

Ebeveyn'le avlat,

Bana sorarsan eğer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.
Bunlar Dünyaları değer,
Sevgim çocuk,gül,kelebek.

İnsanı hayata bağlar,

Çok küçük bir odada olabilirim,
Bu bir şey değiştirmiyor,
Seni bilmem yetti,
Mekânın ne önemi var?
Dalıp gittim gözlerine,
Şark'tan garb'a,

Dikdur

dikdur

Bak evladım,benden sana nasihat,
Bu toplumda,diklenme de dik dur sen.

Deli gönlüm bir leylanın,
Peşinden çöllere düştüm.
Sevdim amma alamadım,
Böylece dillere düştüm.

Zalime eyvallah dedin,

Kâinatta hâl,
Der Allah Allah(cc) .
Dünya'da ehvâl,
Der Allah Allah(cc) .

Günün doğuşu,