Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Bayrak açtım,ilan verdim,gel dedim,
Neden sen dostluktan,kaçarsın böyle?
Sevgi harmanıma,sevgin istedim,
Neden sen dostluktan,kaçarsın böyle?

Sevgiyi bilenler,dostluğu bilir,

Tarih l987,de
Aylardan Mart'tı
On iki perşembe on birde,
Çılgın bir kar yağıyordu.

Simitcinin taplası yarım,

Duyguların bilememe,
Şiir bence bu olmalı,
Göz yaşını silememe,
Şiir bence bu olmalı

Suyun düşüşünün sesi,

Ben hürüm diyor,
Haykırıyordum ben'liğimi,bilgimi,
Derken bugün gözüm ile,
Su' ya takıldım.dedi;
-Bak ben halden hale girer,
-İstediğim yere gider,

Toprağı sev taşı sev,eğilmedik başı sev,
Çatilsada kaşı sev,ki sende sevilesin,
Esereni severek,Yaratan'ı sevesin.

Gökte uçan kuşu sev,gözden akan yaşı sev,
Dertli dertli başı sev, ki sende sevilesin

Beni bu hayata,
Beni bu Dünyaya bağlayan,
Gülmeme sebep sen,
Ne var ki bu ayrılık,
Beni mahvı perişan ediyor,
Dayanamıyorum artık,

Ben senden usandım ben senden bıktım,
Senin kim olduğun öğrendim Dünya.
Seninle kapıştım ben haksız çıktım,
Senin kimliğinden iğrendim Dünya.

Sana bağlanarak hata etmişsim,

Tanın atması,
Gözlerin gibi.
Suların sesi,
Sözlerin gibi

Aydaki hale,

.....
Ne duygusal Dünyamda,nede gördüğün bende,
Yoktur huzur sükunet,tanıdığın bedende,
.....
Savruluyor gibiyim,yel'le ordan oraya,
Gürzle darbe iniyor,şeffaf sırça saraya.

Adın düşürmedim dile,
Seni sevdim saymıyorlar,
Senin için ölsem bile,
Seni sevdim saymıyorlar.

Ayrılığın azap oldu,