Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

İzin ver de göreyim,alemim ne alemde?
Perdeyi aralayım,ne tür sır mevcut ben de?

Eserden müessire,bir yol buldum ben ile,
Huzura mı erilir? Bu hantal beden ile.

Kâinatta ne var sa,
Allahım(cc) sen yarattın.
Kii aklım bana yârsa?
Allahım(cc) sen yarattın.

Peygamber(asv) efendimi,

Duyguların bilememe,
Şiir bence bu olmalı,
Göz yaşını silememe,
Şiir bence bu olmalı

Suyun düşüşünün sesi,

Sen olmazsan,huzur nerede bana,
Çölde susuzluktan,yanmış gibiyim.
Gam kasavet,çöreklendi gönlüme,
Ekmeğimi kana,banmış gibiyim.

Aklından çıkarma,aşığım sana,

Yüreğimle tüm Dünya'yı kuşatır,
Sevgimle aydınlatırım çevremi,
Eritirim buz yürekleri,
Sevgi saçarım tüm insanlara,
Yeter'ki ne olur,
Sen öyle bakma.

Ben hürüm diyor,
Haykırıyordum ben'liğimi,bilgimi,
Derken bugün gözüm ile,
Su' ya takıldım.dedi;
-Bak ben halden hale girer,
-İstediğim yere gider,

Toprağı sev taşı sev,eğilmedik başı sev,
Çatilsada kaşı sev,ki sende sevilesin,
Esereni severek,Yaratan'ı sevesin.

Gökte uçan kuşu sev,gözden akan yaşı sev,
Dertli dertli başı sev, ki sende sevilesin

Senden bana ne gelirse? uygunum,
Ne olursa olsun,
Ne olursa olsun,YARABB,
Fakirliği çeker,sabrederim,
Zenginliğe şükür,
Olanları fikr'ederim,

Nasıl tarif etsem? Seni bilmem ki,
İlk dalda ilk açan,gülden güzelsin.
İlk baharda,dağlar yeşil giyerken,
Seherde ki esen,yelden güzelsin.

Şafağın attığı,ufuktan bile,

Beni bu hayata,
Beni bu Dünyaya bağlayan,
Gülmeme sebep sen,
Ne var ki bu ayrılık,
Beni mahvı perişan ediyor,
Dayanamıyorum artık,