Olmuş Naçar Şiiri - Kasım Kobakçı

Kemerimi bağladım, fişeklerim belimde,
Bir avcı türküsü var, ıslık çalan dilimde,
Yüküm tüyden incedir, kuru yaprak elimde,
Rüzgarın kanadında, yaban da olmuş naçar.
*
Sessizce adımlarım, çamların gölgesini,
Nükteyle bastırırım, o baykuşun sesini,
Fırlatıp atıyorum, dünyanın çilesini,
Kurduğum tuzaklardan, zaman da olmuş naçar.
*
Çalıların ardında, uyanık tavşan yatar,
Güneş tepe ardında, ışığı göğe katar,
Avcı bugün neşeli, tüfeği boşa atar,
Tütmeyen ocağımdan, duman da olmuş naçar.
*
Kaval sesi geliyor, uzak bir köy yolundan,
Çoban kızı gülüyor, tutmuş yarin kolundan,
Ben de bir pay alırım, sevdanın sağ solundan,
İzi kayıp vadiden, kervan da olmuş naçar.
*
Dağların pınarından, eğilip sular içtim,
Peşinden koştuğum, o nazlı keklikten geçtim,
Kanatsız kuşlar gibi, kendime hürlük seçtim,
Sıçrayıp çalılıktan, ceylan da olmuş naçar.
*
Çantamda peynir zeytin, azığım bana yeter,
Yüreğimdeki kuşlar, dallarda şarkı öter,
Kaygı taşıyan kalpler, inanın daha beter,
Anlatılan masaldan, yalan da olmuş naçar.
*
Kara çadırlar kurdum, yıldızlı gecelerde,
Sevdanın izi kalmış, çözülmez hecelerde,
Adımız deli avcı, dolaşır yücelerde,
Avcının heybesinden, kalan da olmuş naçar.
*
Çiçeklerin rengiyle, gözlerim kamaşıyor,
İçimdeki o neşe, ulu dağdan taşıyor,
Yılların yorgunluğu, bu an engel aşıyor,
Kuşların nefesiyle, orman da olmuş naçar.
*
İğde dalına konan, serçenin atlayışı,
Toprağı delip çıkan, tohumun patlayışı,
Seyretmesi çok güzel, kalpleri bağlayışı,
Taş atan ellerimden, sapan da olmuş naçar.
*
Bitirirken sözümü, heybemde umut kaldı,
Yüzümdeki tebessüm, yerini güne saldı,
Nükteli bir türküdür, herkes sazını çaldı,
Kurtulduğu kapandan, cihan da olmuş naçar.